#blozen

ery·tro·fo·bie

Maken je aan het blozen

Jij bent mijn liefde in dit leven

Met jou wil ik zoveel dingen beleven

Oh valentijn, mijn valentijn

Mag deze liefde voor eeuwig zijn

Dit is de Nederlandse versie. In m'n vorige post kan je de Engelse versie vinden! De titel daarvan is: “Blushing”. 

Imagine / Stel je voor: Wat als je net zoals vele andere meisjes uit je afdeling en de andere afdelingen helemaal wegzwijmelen van Cedric Diggory? En jij praat met je beste vriendin over hem? En om het af te maken vangt hij alles op je van je gesprek met je vriendin! 

Carlo Kannewasser x lezer 

J / n = Je naam

Mijn personages: Tamsin Midgeon

Tekens: 5518 

Woorden: 1019 

Rollend met je ogen probeer je je Dreuzelboek verder te lezen terwijl je vanuit je ooghoek ziet hoe een groepje meisjes grinniken en roddelen over de oh, zo knappe en geweldige Carlo Kannewasser! Maar laten we voor één keertje eerlijk zijn; jij vindt hem ook leuk. 

Al die meiden hebben vast en zeker gelijk. Zijn bruine ogen zijn om in te verdrinken, z'n prachtige glimlach laat de vlinders in je maag fladderen... z'n bruine haar... verdomme. 

Je beste vriendin, Tamsin Midgeon geeft je lachend een por in je zij. Je krimpt ineen en kan al raden wat de bedoeling van dat stootje was. “Wat?” Je probeert zo nonchalant mogelijk te zijn en doet alsof je van niets weet. “J / n! Kom op! Ik zag wel hoe je naar hem keek.” Ze kijkt je ondeugend aan en je bloost lichtjes. 

Je zegt niets meer en kijkt de andere kant op. Niet veel later maak je oogcontact met de enige, echte, Carlo Kannewasser. Hij stuurt je een brede glimlach en uit schaamte begraaf je je dieper in je boek. Je hoopt ook dat hij je knalrode gezicht niet gezien heeft. Het zou weleens mogelijk zijn dat je gezicht zo rood is als het haar van de Wemels! 

Je vloekt binnensmonds en weet niet goed wat te doen. Moet je nu terug naar hem glimlachen of gewoon weglopen alsof het de normaalste zaak ter wereld is? 

Tamsin plaagt je vaak met je enorme verliefdheid, maar ze is ook een trouwe vriendin en dat bewijst ze momenteel door je te redden van deze belachelijke situatie. Ze pakt je arm vast en sleurt je van de binnenplaats af. Samen gaan jullie tweeën naar een plekje in de gangen waar het rustig is. 

Je bijt op je onderlip en leunt tegen de muur. Vervolgens kruis je je armen en zie je eruit alsof je een spook gezien hebt. “Rustig j / n. Je had ook gewoon naar hem kunnen glimlachen!” Tamsin geeft je een schouderklopje. “Goh! Weet je...” Je laat je armen langs je lichaam vallen en komt nogal gefrusteerd over. Dat is niet moeilijk, na het incident met de liefde van je leven. 

“Carlo is een geweldige jongen. Hij is slim, grappig en uiteraard lief. Toen ik hem voor de eerste keer zag dacht ik dat hij niet m'n type was, maar... later leerde ik hem kennen... ik werd verliefd op hem... door z'n persoonlijkheid. Hij is een goede jongen en ik ben er vrij zeker van dat hij iemand verdient die hem waardeert, accepteert hem hoe hij is en hem niet alleen wilt voor z'n uiterlijk. - veel meisjes denken zo over hem, maar ik niet - Hij is gewoonweg perfect! De vlinders in m'n maag maken me gek en ik sla elke keer een hartslag over als ik hem zie.”

Je vriendin onderbreekt je door een grapje te maken. “Volgens mij is dat meer dan één hartslag.” Je kijkt haar koud aan en ze steekt haar handen uit. “Oké oké, ga maar door met je romantische levensverhaal.”

Je zucht en haalt je handen door je haar. “Nou, zoals ik al zei; hij is perfect en hij verdient een geweldige toekomst. Ik vind het jammer dat hij me nooit zal zien staan. Kijk naar mij! Ik ben een simpel meisje met redelijke cijfers die ook nog eens uit een Dreuzelfamilie komt. Maar, ik zal niet klagen- Ik bedoel, ik gun het hem dat hij ooit een geweldig meisje krijgt die helemaal past bij hem... maar het is jammer dat ik dat meisje niet kan zijn... snap je m'n punt?”

“Helemaal.” Zegt ze en ze legt een arm rond je heen. Een golf van teleurstelling gaat door je heen en je hebt zin om in huilen uit te barsten. 

Precies vijf seconden later loopt Carlo voorbij en je heft je hoofd. Dan frons je en realiseer je het. Hij stond er. Al die tijd. Alles wat je gezegd hebt... heeft hij gehoord! 

Je wangen vullen zich met een diepe karmijnrode kleur en het valt je op dat Carlo aan het einde van de gang stopt met lopen. Jij en Tansim kijken elkaar aan en je fronst weer. 

Carlo draait zich om en komt jouw richting uitgelopen. Hij begroet Tamsin als eerste. Dan kijkt hij je liefdevol aan en heeft hij een glimlach op z'n gezicht geplakt. Je bent stomverbaasd en weet niet goed wat te zeggen. Wat als hij je kwetst? Door te zeggen dat hij niet over je denkt zoals jij over hem denkt? Wat als- 

“Hallo J / n.” Je antwoordt; “Hey Carlo.” Het klinkt bijna onverstaanbaar en je probeert hem niet aan te kijken. Dat zou je nog meer zenuwachtiger maken. 

Je verwachtte veel dingen, maar niet de plotselinge actie van de lange jongen die je kin langzaam optilt. “Je hebt echt mooie ogen, J / n. Wist je dat?” Zegt hij zachtjes en voor de honderdste keer vandaag bloos je. 

“Ik heb alles gehoord. J/n...” Zegt hij op een serieuze toon. “Je bent veel meer dan je denkt. Je bent geen simpel meisje. Je bent grappig, aardig, slim, spontaan en heel mooi." Hij bleef maar dingen opnoemen over jou en je kan niets anders doen dan blozen. 

“Dus, wil je op een date gaan? Volgende week zaterdag op Zweinsveld om twee uur?" Voor je wat kon zeggen knipoogt hij naar je en loopt weg. Je kan hem nog horen mompelen. “Ik zie je later, J / n.” 

Verrast, maar aangenaam verrast sta je daar. Tamsin is net zo opgewonden als jij en begint te springen. Door haar energie begin je ook te springen en te gillen. Je had nooit gedacht hem zulke dingen horen zeggen over je en nog minder; op een date gaan met hem. 

Na mijn tweede operatie in 2018 had ik in de zomer even een blozend been.

Net zoals het schaamrood eensklaps de wangen van iemands gezicht bedekken kan, zo bekende ook mijn been kleur. Ik had er geen enkele controle over. Ik wist niet eens wat de aanleiding ervoor was. Het kon vroeg in de ochtend, bij het uit bed komen spontaan gebeuren. Even goed gebeurde het na een voor mij dan toch hevige…