Συνέντευξη στον Γρηγόρη Αρναούτογλου παραχώρησε η Νόνη Ιωαννίδου, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον θάνατο του συζύγου της, του Άκη Τριανταφύλλου, αλλά και την απόφασή τους να ζήσουν για 12 χρόνια ασκητικά σε ένα σπιτάκι στον Παρνασσό. Για τον ρόλο της στη θρυλική σειρά «Λάμψη» είπε: «Αρχικά είχα αρνηθεί, γιατί ήμουν πολύ κουλτουριάρα. Αρνήθηκα τον ρόλο θρασύτατα. Μετά κατάλαβα πως ό,τι κάνεις με τον καλύτερο εαυτό σου, τότε είσαι μέσα. Άλλαξε η οπτική μου. Έφτασα λοιπόν στο σημείο τους τελευταίους έξι μήνες να είμαι εκεί και να περάσω πολύ ωραία». Η ηθοποιός μίλησε για τον θάνατο του συζύγου της συνθέτη και κιθαρίστα Άκη Τριανταφύλλου: «Έχασα τον άντρα μου πριν από τρεισήμισι χρόνια και αισθάνθηκα ότι χάθηκε ο χρόνος μέσα σε μία νύχτα. Εσύ μέσα σου νιώθεις νέος, ορμητικός, γεμάτος δύναμη και πολλά άλλα, αλλά το περίβλημα κάπως μεταβάλλεται και στο θυμίζει λίγο. Μπορεί να έφυγε από τη ζωή αλλά είναι ακόμα μαζί μου, εδώ κοντά μου. Είναι δίπλα μου και μέσα μου. Στον άντρα μου χρωστώ το μεγαλύτερο μέρος αυτού που έφτασα να είμαι, γιατί με αγαπούσε τόσο που δεν ήθελε να με αλλάξει. Ήθελε να με καθοδηγήσει. Ήταν και δάσκαλος μου. Όταν έφυγε, έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου. Χάθηκα. Αλλά επειδή διδάχτηκα τόσα δίπλα του, έμαθα και την απόσπαση. Ότι δεν είσαι πιασμένος πάνω από τον άλλον, είσαι αυθύπαρκτος και πρέπει να στέκεις. Η αγάπη είναι απύθμενη, δεν τελειώνει φεύγοντας το φυσικό σώμα. Κουβαλάω πάντα το βραχιόλι που φορούσε εκείνος, είναι γεμάτο από την ενέργεια του». Στη συνέχεια, αποκάλυψε ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει την καριέρα της για χάρη του συζύγου της και να τον ακολουθήσει και να ζήσει μαζί του «ασκητικά» σε ένα σπιτάκι στον Παρνασσό: «Είναι απίστευτο πως γίνονται τα μεγάλα άλματα στη ζωή. Ήμουν στο Εθνικό θέατρο όταν γνώρισα τον άντρα μου. Μου ανακοίνωσε ότι θέλει να φύγει από την Αθήνα και χωρίς καν να το σκεφτώ, τον ακολούθησα. Φύτευα, έσκαβα εκεί. Ζήσαμε «ασκητικά» σε ένα σπιτάκι στον Παρνασσό για 12 χρόνια. Παραιτήθηκα από το εθνικό θέατρο για λόγους… «μη ανωτέρας βίας». Ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του. Ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος, ιδιαίτερα προχωρημένος, που δεν χωρούσε σε αυτό τον κόσμο, ίσως και γι’ αυτό έφυγε νωρίς. Όσο ζούσα στον Παρνασσό δεν μου έλειπε το θέατρο. Ήταν η ζωή μου τέχνη. Δεν είχαμε καν ρεύμα, ήταν ένα σπιτάκι μαγευτικό σαν αυτό της Χιονάτης», περιέγραψε η ηθοποιός. «Δεν υπήρξα ποτέ καριερίστα πάντα αποζητούσα στη ζωή μου κάτι άλλο. Όταν γνώρισα τον άντρα μου, κάτι κλείδωσε μέσα μου. Αυτά τα 12 χρόνια στον Παρνασσό, ζήσαμε ακραίες καταστάσεις, αλλά ένιωθα ότι «εκεί είμαι», πετούσα δεν πατούσα. Ο τρόπος που έζησα τα χρόνια που προηγήθηκαν, μου έδωσε δύναμη για το υπόλοιπο της ζωής μου».













