#apeliotes

Photo-op with the old boss! 💕

Okay, so we're all vaguely familiar with the fact that there are multiple wind gods in Greek mytho-religion, yeah? Well, let's talk about just how many there are in the Anemoi alone.

"The Anemoi" is the catch-all term for the wind gods who are the children of Astraios (aka Astraeus, Titan-god of stars, planets, and the art of astrology) and Eos (Titan-goddess of the dawn).

Sure, Boreas is the North Wind, with purple wings and strong ties to winter (as a winter god himself and father of Khione, nymph-goddess of snow, along with the rest of his children and his wife also being winter-aligned). Boreas is often depicted with shaggy hair and a shaggy beard, holding a conch shell in his hands and wearing a billowing cloak.

Yeah, Euros (aka Eurus) is the East Wind and an autumn god who hangs out with Helios. Euros is depicted as a bearded man holding a heavy cloak.

And Notos (aka Notus) is the South wind and the wet, storm-bringing wind of late summer and early autumn. Notos is depicted as pouring water from a vase.

And even if you didn't know the rest of the Anemoi, you surely know about Zephyros (aka Zephyrus aka Zephyr), the West Wind god of spring, husband of Khloris (aka Chloris, nymph-goddess of flowers), father of Karpos (Carpus, god of fruit). Of all the Anemoi, Zephyros is the most well-known and commonly depicted, seen as a beardless youth scattering flowers from his mantle.

Notice how weird it is that Notos isn't associated with summer, but rather late summer and early autumn? If you do some digging, you'll find that there's a monument in the Museum Pio-Clementinum that lists Euros as the Southeast Wind rather than the East. Some more digging will lead you to the Tower of the Winds in Athens, which also depicts more Anemoi.

So there are other directional Anemoi? Well, probably? Kinda? According to some depictions and sources? Anyway, like their four more well-known brothers, the rest of the Anemoi are also children of Astraios and Eos. Their names and directions are as follows:

Apeliotes, god of the East Wind. Depicted as a clean-shaven man, he's also depicted as holding a cloak full of fruit and grain. This is the one associated with summer. However, when knocked down to four instead of eight, Euros takes over as god of summer and the East Wind instead of Apeliotes.

Kaikias (aka Caicias), god of the Northeast Wind. He's depicted with shaggy hair and a shaggy beard, carrying a shield full of hail stones.

Lips, god of the Southwest Wind. He's depicted as a winged man holding the stern of a ship.

Skiron (aka Sciron, but not to be confused for the bandit son of Poseidon) is the Northwest Wind. He is a bearded man tilting a cauldron that signifies the onset of winter.

Sometimes, instead of being depicted as humans or winged humans, the Anemoi were instead depicted as horses (because the ancient Greeks loved their horses) that were stabled and kept in line by Aiolos (Aeolus), divine keeper of the winds and king of the mythical, floating island of Aiolia (Aeolia), also called just the "king of the winds". Sources go back and forth on whether or not he was a god himself or just a king who also happens to possibly be the grandson of Kheiron (aka Khiron aka Chiron). Either way, when they are horses, the Anemoi answer to Aiolos.

The Anemoi aren't the only horse-shaped wind beings in Greek mytho-religion, though - that would be the Anemoi Thuellai (singular Anemos Thuella). These are the sons of Typheous (Typhon) are horse-shaped wind daimones (personified spirits) of violent storm winds. These may instead be the wind horses that Aiolos keeps in check and have been later conflated with the gentler Anemoi.

There's also the idea that several horses in Greek mytho-religio-history were, in fact, the children of the Anemoi, which...gets complicated. There's a lot of complicated connections between the Anemoi and horses.

Sources & Further Reading

"The Anemoi" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/Anemoi.html

"Boreas" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/AnemosBoreas.html

"Euros" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/AnemosEuros.html

"Notos" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/AnemosNotos.html

"Zephyros" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/AnemosZephyros.html

"Lips" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/AnemosLips.html

"Khione" on Theoi: https://www.theoi.com/Nymphe/NympheKhione1.html

"Aiolos" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/Aiolos.html

"Anemoi Thuellai" on Theoi: https://www.theoi.com/Titan/AnemoiThuellai.html

"Anemoi" on Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Anemoi

"Tower of the Winds" on Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Tower_of_the_Winds

"Anemoi" on Greek Mythology: https://www.greekmythology.com/Other_Gods/Anemoi/anemoi.html

Het was vroeg. Erg vroeg. De muziek galmde uit de wekkerradio, het was 7:30. Even de telefoon erbij pakken. Ja hoor, op Whatsapp waren de eerste atleten van ‘het tweede’ al druk in de weer: de tegenstander van die dag stond blijkbaar bovenaan; geen Goedemorgen Nederland op tv, maar Hour of Power; of een krat bier genoeg was om op de bank te beginnen; en ‘Poepen om 7:31 = heerlijk’. Met veel pijn en moeite lukte het om op te staan. Daarna snel en op tijd een lichte ochtendmaaltijd naar binnen gewerkt, die mogelijke steken in de zij tegen zou gaan.

Deze ochtend hadden wij niet alleen een wedstrijd tegen de nummer één, wij hadden ook een heuse fotoshoot. Gehuld in de haute couture van Apeliotes stonden wij als echte mannequins te shinen in de ochtendzon. De beste poses werden uit de kast gehaald, met fabuleuze looks op ons gezicht en hier en daar een duckface. Wij hebben het resultaat nog niet mogen aanschouwen, maar waarschijnlijk zien wij eruit als een stel Chinezen die verblind zijn door de felle ochtendzon. Intussen was de tegenpartij al gearriveerd, alsmede de entourage aan echtgenotes en blèrende koters.

Om 9:15 was het gedaan met de zondagsrust. De Duitse yell van ons team galmde tussen de gebouwen van Sterrenbosch en het RSC door. Game on, het was gedaan met de Zondagsheiliging! De Zondagsheiliging is een christelijke traditie die stelt dat de zondag als rustdag geschapen is. Daarom is deze rust dan heilig. In Nederland wordt deze rustdag geregeld in onder andere de Zondagswet. Zo luidt artikel 4 van de Zondagswet als volgt: "Het is verboden op zondag voor 13 uur openbare vermakelijkheden te houden, daartoe gelegenheid te geven of daaraan deel te nemen." Verderop in de wet wordt deze strikte regel enigszins genuanceerd, maar toen de wedstrijd eenmaal op gang was, werden wij toch gestraft voor deze Zondagsheiligschennis. Wij kwamen al snel op een 0-1 achterstand. Hierna kreeg Wijchen een penantie, waar zij dankbaar gebruik van maakte door onze keeper te poorten. Maar wij kwamen terug! Na een eigen goal van de tegenpartij die voortkwam uit een backhand van Wouter C., deed Wouter C. het na de rust nog eens over, maar nu zonder hulp van Wijchen. De wedstrijd kon alle kanten op gaan, Heren 2 deed niet onder aan deze kampioenschapleider. Ondanks een goal van Roel, gescoord uit een strafcorner, trok Wijchen aan het langste einde. 3-4.

Beste fans,

Deze week geeft onze keeper jullie een kijkje in het leven als doelman.

Het begon allemaal op de zonnige zondag, 20 september. Met een lange reis naar Deventer voor de boeg vouwden wij ons in de auto’s, die overigens elke week kleiner lijken te worden. Onderweg werden wij vermaakt door golden oldie’s op de radio en sterke verhalen over Fruitella’s.

Bij aankomst in de vijfde oudste stad van Nederland, niets vergeleken met Nimma City/Novio Magus natuurlijk, begaven wij ons op het prachtige waterveld. Balletjes werden getikt, het veld werd afgetast en ik hees me in het stinkende keeperspak dat nog doorweekt was van de oefenwedstrijd twee dagen geleden. Welkom in het leven van een keeper.

Deze wedstrijd was het mijn missie om mij een keer te gedragen. De vorige wedstrijd werd mijn uitstapje naar de kopcirkel namelijk niet gewaardeerd door de tegenstander en onze lieftallige scheidsrechters. Deze week zou ik dus rustig in mijn hok blijven.

De wedstrijd begon goed, heel goed zelfs, toen onze Duitser op een anti-Duitse manier niet in de laatste minuut maar in de eerste minuut een punt drukte, mit eine schöne Rückhand. Tot tweemaal toe liet Felix het net vibreren in de eerste helft. De vreugde en opluchting was zelfs aan mijn kant van het veld te voelen. Vol goede moed gingen wij de rust in. Het feit dat ik tot dat moment, ondanks de vele kansen, de nul had gehouden droeg natuurlijk ook bij aan het goede humeur. Ik begon zelfs al te fantaseren over de titel van het wedstrijdverslag: "De Nul"...

Maar toen sloeg het om. In het begin van de tweede helft werden wij wakker geschud door de tegentreffer. Een goed gecombineerde aanval werd goed afgemaakt en zorgde voor de 1-2. Nu moesten we toch echt weer ons best gaan doen en mede dankzij onze fanatieke invallers Thomas en Milan lukte dat.

Felix versierde een strafbal, Schwalbe of niet, en dit was hét moment om de voorsprong te vergoten. Roel rende behulpzaam naar de hoek van het veld om de bal te halen en klaar te leggen voor de nog onbekende strafbalnemer. Niet veel later kwam Roel erachter dat hij dat zelf bleek te zijn. Daar sta je dan, met 20 man achter je waarvan de ene helft voor je staat te bidden en de andere helft hoopt dat je spontaan kramp krijgt. Maar zo koelbloedig als hij is mikt Roel de bal op de moeilijkst houdbare plek voor elke keeper, en ik kan het weten: De bal belandt via de bovenkant van de rechtervoet van de keeper in de goal. And the crowd goes wild.

Niet veel later is daar de kans voor Joep. Via een mooie steekpass staat hij oog in oog met de keeper. Een situatie die hij al zo vaak van de andere kant heeft meegemaakt. Onze tijdelijke coach Pieter en de wissels moedigden Joep aan en schreeuwden de longen uit het lijf. Joep schoot niet op goal maar in de stress en hoewel hij elke dag gaatjes vult op z'n werk lukte het niet om hier het gaatje in de goal te vinden. Nu zul je denken: "Geen zorgen, het is 1-3 en er is niks spannends aan". Dat dacht ik ook en om die spanning weer terug te krijgen leek het mij een goed moment voor een "Joepje". Tijdens een aanval van Deventer via de achterlijn was het moment daar. Normaal gezien is het een makkelijke situatie: de keeper beschermt het doel en de verdediging houdt zijn man. Echter schoot de keeper nu in de stress en belandde de bal, via de bovenkant van mijn rechtervoet nota bene, in de goal. Het werd in ieder geval wel weer spannend.

Gelukkig voor Joep en de rest van Apeliotes lukte het toch om de 4-2 te scoren uit een strafcorner. Uit voorzorg en omdat ik weet dat onze rivalen dit ook lezen, hoi NMHC H5, zal ik deze prachtige goal niet verder beschrijven.