Tinta man ng pluma ay matuyo, isusulat pa rin dinidikta nitong puso, at isusulat ko sa aking kwaderno, kung paanong nagsimula tayo. Isusulat ko ang mga eksena, na tila ba nasa isang pelikula, at ang bida ay tayong dalawa, ikaw at ako lang, walang iba.

badtrip na badtrip sa akin yung mga kaklase ko kanina sa room xDD paano ba naman bawat maka usap ko pinapakanta ko sila nung kanta ni sam conception na DATI xDD sabi nga nung isa kong kaklase sa akin "Bigyan niyo nga ng lyrics to." HAHAHA. nabwisit na sa kakulitan ko, ang ganda kasi nung kanta eh :D matagal ko na narinig sa radyo yun pero di ko lang pinansin tas nung nanuod ako nung "thats my tomboy" sa showtime kinilig ako dun sa isang tomboy sinayaw niya kasi yung "dati" xDD ayun naLSS na ako wuahahahha!!

pag nagpost na tong post na ito (haha), ako ay nakahiga na sa matigas na papag sa loob ng mainit at maliit na kwarto sa ayaw kong boarding house. haha. okay lang naman siya kaso hindi kasi ako nakapili ng maayos kaya ayoko sa kanya. kumbaga, pangalawang boarding house pa lang ung napupuntahan namin ng magulang ko, pinili na nila un agad at hindi man lang ako nakapili ng maayos. okay lang kung maliit, okay lang kung mainit basta alam kong un na ung pinaka okay. pero, HINDI!!! hindi ako nagkaroon ng chance na makapili. hay buhay. anyway, okay na din. konting tiis lang naman to. hahanap din naman kami ng mga college friends ko ng ibang boarding house para magkakakasama na kami ulit. walang kasawaan. haha. kelangan na matuloy ang aming pagsasama dahil isa't kalahating buwan ko lang kayang tiisin ang boarding house ko ngayon. hahaha. OA lang. so, un nga, tiis tiis muna ako dito. para rin naman to sakin, para sa aking pagiging malaya. haha. isang buwan lang ng kalayaan kasi kasama ko ang aking ina sa unang 2 linggo. bakit??? para daw sa aking adjustment period. at may ganung effect talaga sila. kaartehan sa buhay. haha. anyway, okay na din. wala naman akong choice. na naman. hahaha. so, un na nga. start na ng aking pakikipagsapalaran sa mundo ng mga propesyunal. lumelevel up na ako. haha. so, un na nga ulit, bahala na si Lord sakin. sana maging maayos ang lahat. so, un na muna for now. hahaha. sige sige.

      Marami pang iba't-ibang uri ng estudyante at marami pang pwedeng maging uri ng estudyante. Pero isa lang masasabi ko, masaya rin namang mag-aral kahit papaano, dahil may natutunan kang bago, hindi lang yung galing sa libro, kundi natutunan mo ring matutunang buuin ang sarili mo.. Kaya bukas, ito ang simula. Ang Simula na paghihirap, at syempre ang dagdag istorya sa buhay estudyante ng buhay. yoon lamang, at ito si #AngBitteeeeer na nagsasabing hindi nila kasinggaling, nakakasabay rin. :) Good Luck at GOD Bless sa mga papasok bukas. INGAT! JUNE 3, 2012, 10:35PM.

well, ang totoo niyan minsang may finollow ako sa twitter na isang blogger, Indoseian na 12 years old palang ata. she's not using Tumblr but instead Blog-spot, at siya ang ngaing dahilan kung bakit nag-decide akong mag-blog. e pano naman kasi, ang cute nung blog niya, at habang binabasa ko ang blog niya(syenpre English ang binabasa ko, di yung Indonesian) natutuwa ako at napatanong sa sarili ko na  "bakit di ko kya subukang magblog?" at yun nga, the next day i opened my Tumblr wala pang laman dahil nag-register lang ako dati tapos wala na agad. then yun, nagsimula akong mag-post ng mga pangyayari sa buhay ko. iilan lang ang followers ko at wala pang nagbabasa. pero okay lang, dahil para rin naman yun sa sarili ko e, nagpopost ako ngayon ng mga pangyayari na 'to at pagdating ng future, babalikan ko 'to at matatawa sa mga bawat post ko. at ngayon nga ang dami ko nang nadiscover, especially ang pag-gawa ng mga gifs, HAHAH. at yun nga, yun ang rason kung or ang naging dahilan kung bakit ako nandito.