#abbasi

...Hasetçilerle birlikte olma. Nimetin kadrini bilmeyenlerle ilişkini kes.

Düşmanına ikiyüzlü davranma, dedikoducuları tasdik etme. Hainlere (gaddar) güvenme. Fâsıklarla yoldaşlık etme.

İnsanları yoldan çıkartanlara uyma.

Mürâîlerin (ikiyüzlüler) övgüsünü yapma. Hiçbir insanı hakîr (aşağı) görme.

Fakir bir dilenciyi boş çevirme. Bâtıl hususları hoş karşılama.

İnsanları güldürüp eğlendirmekle iştigal (uğraşan) edenlerle asla vakit geçirme.

Verdiğin söze ihanet etme. Övünme,böbürlenme.

Gazabını açık etme.

Kibre kapılma.

[İnsanlar arasında] mağrur bir şekilde yürüme.

Sefihlere, (eğlenceye düşkün) doğru yolda olan insan muamelesi yapma.

İnsanları tekdir (azarlama) etme.

Korktuğun yahut korumak istediğin için hiçbir zalimin zulmüne göz yumma.

“…öbür dünyada cennete ulaşmak için bu dünyada cehennemi yaşaması gerektiğine inanmazdı.”

Vathek sy. 14, William Beckford

Vathek, İngiliz yazar William Beckford tarafından 1782 yılında Fransızca olarak yazılmış ve 1786 yılında İngilizce’ye çevrilerek yayımlanmış bir gotik romandır. Vathek batılı gözüyle yazılmış bir Arap hikâyesidir diyebiliriz.

Romanın ana karakteri olan 9. Abbasi halifesi Vathek küçük yaşlarda tahta çıkmıştır. Vathek görkemli ama bir o kadar da kibirli ve açgözlü bir karakterdir. Gücün nasıl kötüye kullanılabileceği, açgözlülüğün ve aşırı merakın ne tür felaketlere yol açabileceği romanda ustalıkla işlenmiştir. Bazı insanlar geldikleri konumlardan ötürü adeta güç zehirlenmesi yaşamakta ve daha fazlasını elde etmek adına her türlü faaliyete baş koymaktadır.

Vathek’in kaderi şehre gelen garip bir tüccardan aldığı gizemli kılıçlar sonrası değişir. Bu kılıçların üzerindeki büyülü harfleri okumak için elinden geleni yapan Vathek kendini çıkılmaz bir işin içinde bulur. Bir süre ortadan kaybolan tüccar, Vathek’in yalvarmaları sonrasında tekrar ortaya çıkar. Tüccar Vathek’ten acımasızca fedakârlıklar istemeye başlar. Vathek ise istediğini elde etmek uğruna tüm bu acımasız istekleri yerine getirmeye başlar ve halkının gözünde bir zalime dönüşür. Genç halife elindekiyle yetinmeyip adeta kâinata sahip olma arzusuyla tutuşmuş ve kendine vaat edilen olağanüstü yeteneklere kavuşmak için her türlü ahlaksız ve vicdansızca faaliyeti yapacak duruma gelmiştir. Daha fazlasını elde etmek adına adeta hipnoz olan Vathek ne tür acımasızlıklar yaptığının ve felaketlere yol açtığının bile farkına varamamıştır.

Vathek kolayca okuyabileceğiniz bir dile ve sürükleyici bir üsluba sahip. Yaşanan olayların neticesinde okuyucuda oluşan merak duygusu kitabı okunabilir kılan özelliklerden biri. Dönemin Arap kültürünün izlerine sahip olan bu gotik roman dünya edebiyatının güzel örneklerinden biridir.

“Vay haline, bilmemesi gerekeni bilmek isteyenin…”

Aç gözlülüğü ve kibri yüzünden adeta şeytanla işbirliği yapan Vathek’in sonu acı bitiyor. Tıpkı olanla yetinmeyip türlü oyunla istediklerini elde etmeye çalışan insanlar gibi. William Beckford’un adeta bir yaşam dersi olan bu romanı okunduktan sonra bize yaşam muhasebesi yapmayı sağlıyor.

[Sorry for my bad English, I’m French. I do my best]

A slap.

I got a slap.

A monumental slap. A glass of ice water in the figure.

Last night, during my weekly search for new movies to watch, I came across the magnificent - as it appeared - film "Border" by Ali Abbasi. A fantastic work that mixes drama and thriller. The movie is very dark, violent, very impressive by its "gore" side and very focused on sexuality (TW note: it also speaks of the fight against pedophilia, with very raw scenes). Unique and bizarre. It immediately caught my interest, the trailer even more.

The heroine of this movie? Tina, an atypical, "ugly" woman with a wild heart. His gaze and his actions demonstrated the strong animality that flowed through his veins. She quickly became a "customs guard" by her infallible instinct to sense the intentions of passers-by. She couldn't help but feel the different individuals and their luggage, in the astonished eyes of all. She knows how to recognize the smell of shame, guilt, rage, hate ...

Tina is animal. Her animality wants to go out, let her growl on the dogs that attack him, play with insects and mud, or feed on worms. But she can't help it. The look and opinion of other humans is too important to her.

So it is like that, a creature trapped in a human body. Standards established by society that prevent it from existing.

[The following paragraphs are likely to spoil you the film, do not read if you plan to watch it.]

Without lying to you, I recognized myself terribly in the character of Tina. I understand its "beastly" aspect and its savagery. This feeling, since childhood, of not being completely "human" that I share with her.

That's not all.

Tina meets a man, Vore. As different and ugly as she is.

Vore allows itself to exist, to let its inner creature express itself in broad daylight. Hands in the mud, he growls, rumbles, sniffs loudly, screams, squeals of submission. He is animal. He is alive.

Vore will teach Tina to accept and live her animality. Two lovers running naked in the woods, feeding on larvae, bathing in the river, playing like animals, reproducing without shame or embarrassment in the forest. Also close to animals, they have an intimate proximity to flora and fauna, like children of nature.

This is how the crucial moment comes. The scene that took my breath away. The extract which will remain engraved in my mind.

Vore announces to Tina that they are Scandinavian trolls.

Yes. Like me, I must admit. Trolls.

The heroin was already sticking to my skin. 

So I saw myself again, as a child, acting (or wanting to act) as the main characters in this work. Feel this animality so impressive by its similarity.

Troll. It has been a while since I wanted to deny this identity. I didn't want to be an otherkin or whatever. I did not accept this part of me. I even tried to "suppress" my feelings and my ghost limbs. But there, I watch this movie... And, BAAAM, it crashes in my face. Without asking anything.

I remembered being that poor child disturbed by her own animality that kept growing in my house. I was wild. I am wild. Wild like Tina and Vore. Two being with the human body but having a “spirit” of Scandinavian trolls. Whether I like it or not, everything made sense, I had to accept it. I am too a troll.

My heart was pounding. I even had a little backward movement.

I had the feeling that this movie ... represented me. As if it was designed for me. I don't really believe in magic or esotericism very much but I am amazed. So many coincidences. So many surprises. My vision of alter-humanity is rather psychological, neurological ... and yet. I was fascinated.

I no longer knew where to put myself. Both intrigued and uncomfortable finding my strange behavior on the screen.

I saw them like that, acting like non-human creatures. Playing like beasts. I wanted to follow them, get away from home on all fours. Running barefoot, sniffing the soft earth, letting go of all my animality. I wanted to stick my claws in the clay, play with my partner to bite his tail gently, even "mark my territory". I'm made to groan, spit, howl. Eat insects that disgust humans. Animality. It's not just a game, it's what I am.

I was also able to learn more about the trolls and their behavior. I realize - again - how much I resemble them. It's not just about 2-3 details that suit me, no. A very complex set of deep feelings - present since childhood - and acts that make me a Norwegian troll (like my panic fear of lightning).

Whether shifts or phantom limbs. But yes, I didn't want to be a Norwegian troll. I tried to erase these feelings as well as possible. But there, I was faced with an obviousness.

Even my feeling of "lack of lion tail" was present in this movie. The heroes had a similar tail but were maimed by malicious humans. I don't like being touched, touched or caressed where I should have had a tail.

To conclude, I was at the same time stunned, shocked and at the same time amazed by this work. It's not my favorite movie, no. But the way in which we discover these complex characters, as well as their beastly and instinctive side, touched me enormously. I wanted to make this article because, despite my desire to remove this "otherkin" part of me, I know it more than ever:

I am indeed a troll.

Türkler tarih boyunca hangi dine inanırsa inansın büyük millet olmuştur. Alman iktisatçı Fritz Neumark'ın söylediği gibi '' Tarihten Türkler çıkarılırsa ortada tarih diye bir şey kalmaz."

Türklerin kılıç zoruyla İslam'a geçtiğini savunanların iddialarına kanıt olarak ileri sürdükleri tarihi olay Horasan Valisi Kuteybe bin Müslim'in Türk şehirlerini fethettikten sonra uyguladığı şiddettir.

Konunun ayrıntılarını anlatmadan önce bir konuya dikkat çekmek istiyorum. Milletlerin din değiştirmesi öyle 1 günde, 1 yılda gerçekleşmez. Bu bir süreçtir.

A traditional Persian house built in the 18th century.