DuckTales: avonturen, schatten en heel veel nostalgie
Ducktales, Woo Hoo! Je hoeft maar enkele seconden van het introdeuntje te horen en je zit meteen weer voor de televisie. DuckTales was Ć©Ć©n van die tekenfilmreeksen die zich genadeloos in het collectieve geheugen van een hele generatie nestelde. De avonturen van Oom Dagobert, Kwik, Kwek en Kwak, Turbo McKwek en de rest van de bende vormden eind jaren 80 en begin jaren 90 vaste prik voor miljoenen kinderen. En uiteraard verschenen ook hiervan de nodige comics in het Nederlands š
DuckTales groeide uit tot Ć©Ć©n van de grootste televisiesuccessen uit de geschiedenis van Disney. Toch begon het verhaal niet op televisie. De echte wortels lagen tientallen jaren eerder, in de strips van Carl Barks.
De Dagobert uit DuckTales leek sterk op de stripfiguur van Carl Barks. Toch maakten de scenaristen hem iets zachter. Zijn liefde voor geld bleef aanwezig, maar de televisieversie werd nadrukkelijker een grootvaderfiguur. Zijn fortuin was meestal wel het startpunt van de problemen. De Zware Jongens probeerden zijn geldpakhuis leeg te roven. Govert Goudglans wilde bewijzen dat hij de rijkste eend ter wereld was. Zwarte Magica zat dan weer achter Dagoberts geluksdubbeltje aan.
Oom Dagobert mocht dan wel voortdurend verklaren dat zijn geld het belangrijkste ter wereld was, uiteindelijk wilde hij vooral bewijzen dat hij nog steeds de slimste, sterkste en meest avontuurlijke eend ter wereld was. Geen berg was te hoog en geen vloek te gevaarlijk wanneer ergens een verloren schat op hem wachtte. Dat gaf DuckTales een schaal die andere tekenfilms zelden bereikten. De ene dag vlogen de personages naar de Himalaya. De volgende dag doken ze naar een gezonken stad of reisden ze terug in de tijd. Het avontuurlijke karakter weerspiegelt zich ook in de vormgeving van de titel van de reeks, die duidelijk is gebaseerd op Indiana Jones.
Ducktales poster uit Donald Duck Weekblad 18 van 1990
Disney verovert de televisie
Disney was midden jaren 80 al een gigant in de filmwereld. Op televisie speelde het bedrijf echter een veel kleinere rol. Met reeksen als The Wuzzles en The Adventures of the Gummi Bears zette Disney zijn eerste stappen richting wekelijkse animatie, maar het echte succes bleef uit.
Het Ducktales stickeralbum van Panini
DuckTales moest veel groter worden. De nieuwe reeks kreeg een opvallend hoog budget. Disney wilde animatie afleveren die duidelijk boven het niveau van de gemiddelde goedkope zaterdagochtendtekenfilm uitstak. De studio investeerde in gedetailleerde achtergronden, spectaculaire actiescĆØnes en verhalen die soms over verschillende afleveringen liepen.
De reeks groeide snel uit tot het grootste animatiesucces dat Disney tot dan toe voor televisie had gemaakt. Er verschenen uiteindelijk 100 afleveringen. Daarmee bewees Disney dat bekende studiopersonages ook perfect konden werken in een moderne, doorlopende avonturenreeks. Het succes van DuckTales maakte de weg vrij voor het programmablok andere animatiereeksen zoals Chip ān Dale: Rescue Rangers, TaleSpin, Darkwing Duck en Goof Troop. Zonder DuckTales had het televisielandschap van Disney er dus waarschijnlijk heel anders uitgezien.
DuckTales in stripvorm
De geschiedenis van DuckTales begon bij de strips, maar na het succes van de televisiereeks verschenen er uiteraard ook echte DuckTales-comics.
In de VS verschenen er vanaf 1988 verschillende reeksen bij Gladstone Publishing en bij Disney Comics. Bij ons startte de maandelijkse Ducktales reeks van De GeĆÆllustreerde Pers in 1990. De serie deed het erg goed en zou het 51 nummers volhouden tot 1997.
De lange DuckTales-film
Het succes van de serie leidde in 1990 tot een echte bioscoopfilm: DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp. In het Nederlands kennen we hem als DuckTales de film: Het geheim van de wonderlamp.
De film voelde als een extra lange aflevering met een nog groter budget. De animatie was verzorgd en het verhaal bevatte alles wat DuckTales populair maakte: tempels, vallen, magie en humor.
Toch werd het geen enorm bioscoopsucces. De film kon niet concurreren met de grote Disneyklassiekers die in dezelfde periode verschenen. Maar op video kreeg de film wel een lang tweede leven. Het was bovendien de eerste bioscoopfilm van Disney MovieToons, de studio die later verschillende vervolgfilms en televisiegerelateerde Disneyproducties zou maken.
Van de film verscheen in 1990 ook een filmspecial als apart album bij De GĆ«illustreerde Pers.
De IDW-comics
In 2017 keerde DuckTales terug met een volledig nieuwe animatieserie. Disney koos niet voor een eenvoudige kopie van het origineel. De reboot gaf Kwik, Kwek en Kwak elk een eigen persoonlijkheid, plaatste Donald opnieuw centraal en dook veel dieper in de geschiedenis van de familie Duck.
De nieuwe reeks haalde inspiratie uit de oorspronkelijke DuckTales, maar ook uit de strips van Carl Barks en Don Rosa. Zelfs vrij obscure figuren uit de lange stripgeschiedenis van Duckstad kregen een plaats.
IDW Publishing bracht vanaf 2017 een bijbehorende comicreeks uit. Die verschenen niet veel later ook in het Nederlands. Eerst als een aantal vakantie- en winteralbums. Vanaf 2022 kreeg de nieuwe Ducktales een lopende reeks bij DPG Media. Die liep 12 nummers.
Joe Caramagna schreef een groot deel van de reeks. Tekenaars als Luca Usai, Gianfranco Florio en Andrea Greppi namen het artwork voor hun rekening. Hun stijl sloot nauw aan bij de hoekige en energieke vormgeving van de nieuwe tekenfilm.
Meer dan alleen een tekenfilm
De invloed van DuckTales ging veel verder dan televisie en strips.
Er kwamen poppen, puzzels, spelletjes, brooddozen en talloze andere producten. De personages verschenen in tijdschriften en op videobanden. Het aanstekelijke introlied van Mark Mueller werd Ć©Ć©n van de bekendste televisiedeuntjes aller tijden.
Voor een hele generatie was DuckTales Ć©Ć©n van de eerste kennismakingen met Oom Dagobert en de grote wereld van Duckstad. Veel kinderen ontdekten pas later dat achter de televisiereeks een nog veel rijkere stripgeschiedenis schuilging.
