Her geldiğinde, aynı heyecan her gittiğinde,aynı acı..
Mesafeli aşk dedikleri şey, kor ateşlerde yanmaktan farksız.. Hep iki mevsimi yaşıyorsunuz. Gelişleri yaz, gidişleri kış misali.. Önce günleri sayıyorsunuz sonra, saatleri daha sonra, dakikaları..
İki ruh tek bedene gelince, zaman kavramını unutuyorsunuz.
Ayrılık günü geldiği an, iki göğüsün içinden bir ok giriyor.. Bir dakikanın kıymetini anlıyorsunuz. Son sarılma diye birşey var, işte o yakıyor insanı hem de cayır cayır..
Bir de ellerinize, sinen sevdiğinizin kokusu.. İşte durmuyor artık gözyaşları..