#postlar1m

Öyle bir rüzgâr var ki şu İzmir kıyılarında… Sanki görünmeyen biri usulca konuşuyor da kelimeleri yalnızca ağaçlar anlayabiliyor. Yaprakların her hışırtısı, rüzgârın cümlelerine vurgu yapan ince bir ses gibi yayılıyor etrafa.Kuşlar susmuş. Akşamın dinginliği, gökyüzünü pembenin en zarif tonlarına boyamış. Ufuk çizgisi öyle güzel ki, insan bakmaya doyamıyor. Deniz, gökyüzünün rengini usulca kucaklıyor; rüzgâr ise bütün bu manzarayı görünmez elleriyle tamamlıyor.Bazen hiçbir söz söylemeden de büyülenebiliyor insan. Sadece durup izlemek, derin bir nefes almak ve o eşsiz akşamın içinde kaybolmak yetiyor. Çünkü bazı güzellikler anlatılmak için değil, hissedilmek için var oluyor.

Taktik peşinde asla koşmadım seviyorsam seviyorum dedim ama şimdi mutfakta tek başıma sigara içiyorum