#3301

leme de pedra

pinceis mortos da baía onde o poema é só unha nube alambiques nun sobre de papel altivos símbolos do riso soño de tempas: destilando os imprevistos no sempre da historia xeados e luxosos peitos da escritura ese teu que nunca derrota

istmo tan teu sabre de beleza antiga unidade dos ventos cores mariños como os instantes da pólvora e o cristal distinguimos aínda a furia do pulso no perfil espido do silencio

argonautas sen patente fatalidade e misterio sélvatico das ondas debuxaches a lediza resucitando a luz en enseadas coas súas praias expedición ao oráculo desa febre apresada nun só corazón críptica nudez da pedra enchoupada na bestice do presente

I fell down a small rabbit hole of Cicada 3301, and Istg I want to join them.

“only for smart people” alright, at least give me a chance. It’s been almost a decade since the last puzzle, and everyone is always there before me.