[lapela 10...]

Coñecémonos en París o pasado decembro, dis que o teu corazón non pode soportar estar comigo, e eu non podo soportar a idea de que te vaias. Pero aínda que te vaias, non só para sempre vivirei na túa lembranza.

Durante unha semana ou máis os días pasan coma se xa non estiveses, e entón, de súpeto, unha noite é diferente... estamos a camiñar pola ribeira do Sena collidos da man  e non estás aí.

Sempre de ondas (work in progress)