#040722

Umudum dedim, hep tutundum.. sonuna kadar gideceğim dedim ve ilk kapı tıklamasında, tedirgin olup durdum.. öylece kala kaldım. Burada biri yazmıştı 'aradığımı buldum, umduğumu bulamadım' diye.. o kadar doğru, o kadar gerçek ki bu cümle.. aradığımın ortasındayım, umduğumdan ise binlerce kilometre uzakta.. ben korkuma yenik düşmem sandım, ilk düşen ben oldum sanki. Yürüyeceğim yolu şaşırdım, evet'im hayır'ıma dönüştü, hayır'ım ise evet'e.. tutunduğum o dalın bana uzandığına ve benim o dalı hep red edişimde kaldı aklım.. neden diye sorgulayamadan, geldi cevabım.. tedirginliğimden.. ya umudum, gerçeğimden daha büyük ise.. ya bulduğum, umduğum değil de, sadece gözü kapalı aradığım ise? O zaman ben ne olacağım? Benden ne olacak?