Bu hashtag çalışmalarının kamuoyu oluşturmak, dünyaya sesimizi duyurmak, umrunda olmayan çok takipçili hesaplara baskı kurarak tweet attırmak gibi amaçları var ama ne kadarı hedefe ulaşıyor gerçekten bilmiyorum. Sanki kimsenin fikrini değiştiremiyor gibiyiz, herkes neye inanmak istiyorsa ona inanıyor. Tıpkı bizim sekülerler gibi.. Biz var ya Gazze halkına, Filistinlilere acımayalım. Onlar acınacak halde falan değiller. Geçici dünya nimetlerini ebedi hayata tercih etmiyorlar. Onlar tüm dünyaya müslüman onuru nedir gösterirken bizim elimizde telefon, başka hiçbir şey yapamıyoruz.. Yıllardır bu insanlar hepimizin üzerinde bi sorumluluk olan Kudüs davasını omuzladılar ve direniyorlar. Üstelik evlatlarının şehadet haberini alıp Kudüs’e Aksa’ya feda olsun diyebiliyorlar, hem de ilk anda. İsyan yok, sitem yok, ümitsizlik yok.. ben hayranım bu insanlara. Biz kendimize yanalım.. yıllardır islamı güzelce yaşayıp içimizdekilere örnek olamadığımız, gıpta ettiremedğimiz için, birbirimizle savaşmaktan kaldırıp başımızı asıl düşmanımıza kafa tutamadığımız için.. Allah bizi affetsin.. yüzümüz yok. Kaçımız mescidi aksanın dibindeki evimizi milyonlar veren bir yahudiye satmazdık? Kaçımız ailemizden onlarca insanı kaybedip orada kalmaya ve mücadele etmeye devam ederdik? Kaçımız öldürülen bebeklerimizden sonra tevekkül edip Allah’a sığınıp başka çocuk dünyaya getirebilirdik? Üstelik biz bu insanlarla aynı cennete talibiz.. ne kadar hak ediyoruz?

Herkes derdini döktü ağladı. Bunu neden yapamıyorum bilmiyorum. Boğazım düğüm düğüm oldu ama ağlamamak için kendimi zor tutuyorum, asla sesimi çıkarıp tek kelime etmiyorum. Sadece sessiz kalıp dinliyorum. Ama bu gece beni çok zorluyorlar.

Yorgunluktan uyuyamıyorum. O kadar uzun süre uykusuz kalıyor ve koşturuyorum ki yaşanan bir şey iki saat önce miydi iki gün önce miydi karıştırabiliyorum. Bazen gün içinde mekanlar, insanlar, sesler şekil değiştiriyor. Gerçeklik algım bozuluyor. Eve yakın olsun diye yazdığım yerden beş aydır ayrılamadım. Annem aklıma düşüyor sık sık. Gün içinde alakasız bir zamanda alakasız bir anı zihnime doluyor. Boğazımdan düğümlenen çok şey var bu gece. Türküler daha anlamlı son zamanlarda. Oturdum ağladım saatlerce. Sabah hiçbirşey yokmuş gibi kalkıp nöbete gideceğim.