Bir Adam.. İçinde Ben Varım

Soğukla boğuşur yüreğim

Karların örttüğü çamurda

Çamur dediğin nerde olsa kiri anlatır da

Çamur dahi susuz yapamaz

Bir sese kürek çekerken

Kürek uğultusundan başka ses duymayan adamdan

Suyun örttüğü batıktan

Suyu örten artıktan

Geriye kalan adamdan

Hayvana dahi eş bulunan gemide

hayvanlara dahi eş bulunan

Adlarla anılır oldu isyanlar

Madem ki bütün adları ezberledi Adem

bahsetmek istiyorum.

Ay’ın, Dünya’nın etrafında kaç kere döndüğünden,

Sivrisineğin tam kırk yedi dişi olduğundan

ve

Gök kubenin altında konuşulan her dilden.

Saçlarının önüne düşüşünü nasıl sevdiğimden,

bahsetmek istiyorum sana.

Sabahları evde çıplak ayak yürümeyi,

sen uyanmadan masada çayı hazır etmeyi

ve

Tüm bunları yapmayı, en içten.

Sana kışın da bir mevsim olduğundan

bahsetmek istiyorum.

İzmir’ e de bu sene kar yağdığından,

Sokaktaki aç çocukların birbirini nasıl bıçakladığından

ve

En bitmez denilen yolların yürünerek azaldığından.

Gel seninle gönlümüzdeki putları yıkalım,

Yeni bir lisanda konuşalım,

Sağ eli sol memenin üzerinde uyutalım.

Onlar bilmez.

Onlar kör ve sağır.

Onların ruhu satılmış,

Onlar sevdaya düşman

Ama sen bilirsin ki

İstanbul dediğin yedi tepe, birkaç sokak ve

Ders kitaplarındaki çizimden ibaret değildir Kızılırmak

Sana bozkırında bir bitki örtüsü oluşundan

bahsetmek istiyorum.

Sevgilim, herkes farkında ki bir Anadolu var.

Öyle yabancı öyle mahzun hissetme kendini

Elbette türkülerin coğrafyamızda yeri var.

İyisi mi gel seninle içimizde şeytanları taşlayalım

Toplumcu gerçekci olmaya gerek yok

Mevzuya kişisel yaklaşalım.

Gayet aklı başında sevelim birbirimizi,

Dört mevsimde kalmasın

Yeni bir dünyada avaz avaz bağıralım.

Sana sevdanın olasılığından,

Aşkın psikolojik kutsallığından

ve

Gün batımı gibi yakan vedalardan

bahsetmek istiyorum.

Üzülme sevgilim.

Sakın kederlenme.

Sadece senin değil,

Bu hayatta herkesin gönlünü en az bir kere kırdılar.

Bahçesinde çardağı olan müstakil ev mutluluğunda.

Şu beyaz çarşaf örtüsü mahremi üstüne bin tövbe edelim.

Gel seninle işleri yoluna koyalım. Kendimizi toprağa emanet edelim. Hatta sen koynumda yaşlan,

Çoğal saçlarımın uçlarında.

Bizden üresin her vicdanı hür evlat, Özgürlük uğruna gerekirse tutsak. Gönlümüzün kapılarına büyük harflerle yazalım

‘Yaşamak, ille de yaşamak.”

Bak bu şiir bir başkaldırıdır!

Bir nevi dövüşmek yumruk yumruğa. Tut elimi,

Tut ki varoluşumuz manasını bulsun.

Bu dağlar, bu ovalar, bak bu tek valize sığan telaşlar…

Bunlar sevdanın olası can yakan kıvrımları,

Ama en iyi sen ve ben biliriz.

Hüzünlenmeye bahane gerek

Mesela okula başlayan çocuk

Yeni ayakkabısı yürüdükçe toz toplar

Çocuğun ayrıldığı ilkin kendi evi

Sonrası hep ayrılıktır

Sokaklara Eylül şiirlerinden sözler bırakılır

Değişken ergen ruhlarına tercüman

Yaşlıları kızdıran sözler

Bir kadın yazın kirlenmişliğini

üstünde ve içinde

saklamadan evel

Balkonda son kez sergiler

Sonrası sigara külü sokak tozu

Bir kapanış hikayesi bu bir içedönüş

Her Eylül bir toz alımı raflarda

Kutsala sığınır gibi açılır anılar

Pencerede mahcup bir edayla

Git gide kızarır gün ışığı

Yine bir Eylül

Kenarı kıvrılmış sayfalarda altı çizili satırlar

Bir toz alımı kadar değerli zamanlar

Sonrası usulce saklanır

Git gide sessizleşiyor herşey

Ben şimdi kendimi de alıp yanıma

Duruldukça derinleşen bir sudan

Kıyıya vuran dalgaları dinliyorum

ve dağlarına bu kadar üzgün davranan dünya

madem bu yağmur bu çamuru anlamıyor artık

sen dönerken ben bu kahrı bir ağız tadı olarak öneriyorum hayata

işte

derler ki ruhunda kocaman şüphe

her gün bir anne doğar içimde-gözlerimi alan güneş

seni görmek için geceyi bekliyorum

ardında bir dolunay bırakıp gitme...A - bu dünyayı emzirdiğimdir cenneti almak için sattım ilk önce

bir kırmızı elmayla aldım dünyayıunutulmuş meseller ve ardında kalan

için yazdım ki sözlerim inci[ni]r

günahım şekilsiz ayna

kardeşçe sever gibi gözlerim

/evcilik oyununda

ölümü icat eden çocuğum bilge bir karga / yaramaz çocuk

toprağa iki oğul veren yüreğim“senin için hecelerden bir dağı

tek sözcükle sırtlıyorum

ismine sığdırdığım dertlerimden

bana hiç yer kalmıyor

kim düşürdü ellerimden seni uykuya

rüyalarda ıslanmış saçlarını tararken“ - sana sabrı miras bırakıyorum / ümmi ve sahih......N - bu dünyayı büyüttüğümdüriçimde ne çok anne var

ırmağım / sabahına akan kıyametSefa-Merve arasında s/ayıldım

kum saatine göre yedi kez öldüm

şefkati ç/ölümle s/arar gibi bekledim

/ üç sadık rüyada

sözü verilmiş kurban çocuğum kör bir bıçak / üç ç-akıl / kovulan şeytan

dur! /duramadığım sevincim'ötelerden sana bir isim getirdim

zemheriler kıskansın ay düşende

kızıl saçlarında konaklayan baharı

sen kokarken kopartılan her çiçek kan

avuçlarımda gözlerin / yaprak yaprak

nasıl anlatacak bu gidişin

/ salınarak geldiğimi' - sana şefkati miras bırakıyorum...

...N - bu dünyayı gezdirdiğimdirseni bulmak için yitirdim önce

ağlayışı susturan sine ben/imdi

içim/de bir anne..çile d/olsun diye nefesim rüzgar

kalbim denizden fenâ!

gerçeğin kıyısını döver gibi...düşlerim

/ Nil kenarında

suya bırakılan çocuğum sepetsiz bir kadın / gemisiz çocuk

kızılı ikiye bölen beyaz ellerim“geceler sabahı emzirirken koynunda

yarına dünden saklanıyorum

bir nefesle üşüyen o sıcak kucak

uyku damlatmıyor gözlerinden hiç

/ yutkunamıyorum

geceden çaldığım uykularını” -sana sevgiyi miras bırakıyorum......E - bu dünyaya kızdığımdırcennet kokusuyla gelse de hayat

her gün biraz daha yitiyor elvan

içimiz anneöncesi çağlar takvimsiz zaman

ve kaldı her adımda manastır kızı

sofram dünyadan b/aşka

içim/de alev / yanar gibi...susarım

/ sabrın yakasında

bir elçinin büyüttüğü çocuğum

‘eşsiz’ bir kadın / konuşan bebek

ölüleri dirilten O, kelimem…“ıhlamur kokan gecelerde şehirler vardır

soğuk almış kalplere dem alır limandan

sürgün günlerim/de suç…” - sana emeği miras bırakıyorum......M - bu dünyadan korktuğumduriçimde gül anne tartar…

uy[k]usun/da büyüsün ninniler

‘analar ağlamasın doğurduğuna’aylardır içimde büyüyen ko[r]ku

pembeler kandan kırmızıdır hep

bana benziyor diye

bir parçamı gömüyorlar toprağa atlastan dantel gibi ördüğüm dua

saf saf inse şimdi gökten melekler

ayağıma cenneti seren merhamet doğsahurma salkımını eğince zaman

hıçkırığında[n] kurtuluş yok boğulmadıkça

sehere mi saklar gözyaşlarını / yetim bakışın

lütfeder mi çöl kumunu üzerimize / ellerin

ya-sinelerdekini kim bilir

sükûn bulduğum elif

...bir anne rüyasında

ufku göğe kaldırıyor dalgalar

/ gök-yüzünü yıkamak isterken k/arşımda

gözlerimden taşarak uyanıyorum

/ y-astığım deniz ve işte bıraktığın dolunay

bütün dinlerdeki aynı kanatsız

h/âlâ dile gelmemiş en güzel mısra.. - sana özlemi miras bırakıyorum......E - bu dünyadan ayrıldığımdırbire bin eklesem ne çıkar artık

/içimde kaç anne var

her canlıda suretsiz kucağım geniş'kitaptan hayata çevirdiğim sayfada

kendini unutan şair de öksüz

b/eşiğimde Etiyopya ve uzak

gidemediğim yakınların sancısı

eteğimi çekiştiren çığlıklar / insan'acizim / anlatamam şiirler de k/aldırmaz

her gün bir anne doğar içimde

gömleğim / kuş ölüsü aşk kan/adında

yedi iklim takındığım mucize -senden kalan mirası emanet biliyorum...“ölüm s/ana ben doğarken gebe kalınca

Azrail’in salladığı beşikten

hangi ayet gül bırakır avuçlarına

imzalasın bir yıldız kayarak / göklerdeki yemini

dualarımla nasır tuttun şu ellerimde

bir nefeslik yolculuk değil mi yanın

al beni de yanına

/ alsana anne

Çantalarında bir dünya yoldaşları olur

Her muhabbet birine cevap

Ancak susunca başbaşa kalır tanışırlar

Sustukça hızlanır serüven

Yola çık.. yürü

Hızlan..heyecanlan

Önüne bak sade

Güven sormayı bırakınca gelir

Gidişat heyecan vermezse

Gözler korkuyla yana kayar

Parmak uçları camdaki soğukluğu siler

İlerledikçe kazak kolundan yardım dilenir

Kısılan göz öne açılan göz yana

Her tabela oku sanki bekleyen birisi

İçimiz hep geçtiklerimizde

İki insan yola çıksa

Kaç insanı içine aldığıdır esas olan

Ya da kaçını bıraktığı

Bitmek bilmez bu yolculuk hırsında

Süratin artırdığı yalnız yalnızlık korkusuysa

Yolunu yenile

Yoldaşını yenile

Olmadı kendini yenile

Başımız önümüzde gözümüz dışardaysa