i.d.

Kaderim, zamanın aynasında izlemekmiş kırgın kalbimi..

İnsan, kendi mutluluğunun en büyük sabotajcısıdır..

Hüzün, bir "öğrenme" eşiğidir..

Umut, tek bir büyük olayla değil; küçük küçük biriken çaresizliklerle kaybolur..

Sadece hissettiklerimizdir, sonsuza dek bize ait olanlar..

Amaçsız bir bekleyiş, kendi enkazında çiçek büyütmeye benzer..

Bazı insanlar hayatımıza çiçeklerle gelir; bazıları ise, çekiçlerle..

İma, hem sessizliğin onuruna bir saygısızlık hem de sözün yüküne katlanamamaktır..

Mutluluk keşfedilmez, inşa edilir..

Dünya bize bir anlam sunmaz, biz dünyaya bir anlam yükleriz..

Bazen insanı iyileştiren şey bir kişiyi değil, bir anı unutmaktır..

Ciddi konuları, sevdiklerinle içinden konuş yoksa beklenmedik bir yalnızlık içinde kalabilirsin..

Aşk, onunla dolmak değil; onsuz ne kadar boş olduğunu anlamaktır..

Bazen bir yalanın güzelliği, gerçeğin doğruluğundan daha çok mutlu eder..

Yas, sevginin en hüzünlü hâlidir..

Bakış açını değiştirirsen, hikayen de değişir..

İnsan dünyaya ıslah olmak için değil, kendini bulmak için gelir..