rozmawiajmy!

“Siedzę i czekam, aż mnie ktoś uratuje, i nienawidzę siebie za to, bo przecież nie mam kurwa pięciu lat.”

“Każdy mężczyzna, każda kobieta ma słabość do jednej osoby na całym świecie. Gdyby ona zadzwoniła i powiedziała “Przyjedź do mnie, chcę być z Tobą” zerwałbym się z końca świata, aby to zrobić. Aby z nią być.”

“Skłamałabym twierdząc, że o Tobie nie myślę. Myślę. Czasami są takie dni, gdy jesteś w każdej godzinie, i takie godziny, gdy jesteś w każdej minucie. Wciąż jeszcze zdarza mi się zasypiać i budzić się z Twoim imieniem na ustach. I mimo tego, że jestem świadoma Twojej nieobecności, i tego, że nie pojawisz się nagle tuż przed moimi oczami, to często łapię się na tym, że wypatruję Twojej twarzy w ulicznym tłumie.”

“Po co się wysilać? Mężczyźni nie chcą się wiązać na stałe, bo wierzą, że każda następna kobieta może być lepsza od bieżącej. Facet Martyny mówił jej: zależy mi. Nie dodawał „na zrobieniu cię w chuja”, bo może nawet przez moment coś tam czuł. Na przykład pasowało mu to, że zawsze może do niej wrócić.”

Nienawidzę siebie za te wszystkie krzywdy

Kolejny dzień, znów wstajesz tylko po to, by wieczorem znów próbować zasnąć.

“Po wielu latach przyznaję, że byłem w błędzie jeśli chodzi o Ewę. Lepiej jest bowiem żyć poza rajem z nią niż w raju bez niej.”

„Bolało to fakt. Bolało to za mało powiedziane. To taki ból, kiedy już nie masz siły płakać, krzyczeć czy walczyć. Po prostu patrzysz jak wszystko się sypie wokół Ciebie.”

Wszyscy jesteśmy trudni. Skrywamy urazy i nie mówimy o tym, co nas boli. Potrafimy latami pielęgnować wewnętrzne cierpienie. Byle tylko ktoś nas nie rozszyfrował, żeby tylko nie wyszło na jaw jak słabi i rozbici jesteśmy. Jak bardzo męczy nas stwarzanie pozorów normalności? Ile walki z samym sobą kosztują nas codzienne uśmiechy? Jesteśmy identyczni. Równie skrzywdzeni przez los i złych ludzi. Pewnie dlatego nie potrafimy ze sobą rozmawiać. Bo każdy nosi w sobie żal, smutek i cierpienie. Każdy skrywa w sobie pustkę, której nie pojmuje. Nasze wnętrze to cmentarzysko porzuconych marzeń, niewykorzystanych szans i niespełnionych nadziei.

“Potrzebuję kogoś, kto się nie podda. Potrzebuję kogoś, kto nie pozwoli mi martwić się o jutro, kogoś, kto każdego wieczoru będzie zapewniał mnie, że rano nadal będzie obok i zawsze dotrzyma słowa. Kogoś, kto będzie chciał być nawet wtedy, kiedy sama siebie nie będę mogła znieść. Wszystko, czego potrzebuję, to obecność. Poczucie bezpieczeństwa, że ten, którego kocham, nie zniknie nagle, niezapowiedzianie, bez słowa. Wyobrażasz sobie, jak wspaniałe muszą być noce, kiedy zasypiasz z pewnością, że już nic złego nie może się stać? ”

W mojej głowie jest takie piekło, że nawet szatan nie chciałby tu wejść