Nikt

Zmęczona komentarzami w moją stronę. Na temat mojego wyglądu, stylu życia, tego, że nie mam nikogo, że potrafię mówić co myślę.

Jestem zmęczona nauką, pracą, obowiązkami.

Jestem zmęczona towarzystwem ludzi, których muszę tolerować a nie mam ochoty zamienić z nimi dwóch słów.

Jestem zmęczona presją.

Jestem zmęczona byciem niewystarczająco dobrą i nieidealną.

Jestem zmęczona samotnością.

Na początku potrafiłam to wszystko udźwignąć, sądziłam, że dam radę.

Ale każda z tych rzeczy była jak kamień, z których z biegiem czasu uzbierała się góra.

Góra zbudowana z mojego zmęczenia, żalu nie do opisania, łez, którym nie pozwoliłam wypłynąć, słabości ukrytych pod maską uśmiechu, każdego "wszystko w porządku" i "dobrze".

Tej góry nie dam już rady udźwignąć.

Nieidealna.

Zła.

Zepsuta.