şiirsel blöf

Şiirimiz karadır abiler         Kendi     kendine çalan bir davul zurna     Sesini     duyunca kendi kendine güreşmeye başlayan     Taşınır     mal helalarında kara kamunun     Şeye     dar pantolonlu kostak delikanlıların şiiridir         Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler         2. Şiirimiz her işi yapar abiler         Valde     Atik'te Eski Şair Çıkmazı'nda oturur     Saçları     bir sözle örülür bir sözle çözülür     Kötü     caddeye düşmüş bir tazenin yakın mezarlıkta     Saatlerini     çıkarmış yedi dala gerilmesinin şiiridir         Dirim     kısa ölüm uzundur cehennette herhal abiler         3. Şiirimiz gül kurutur abiler         Dönüşmeye     başlamış Beşiktaşlı kuşçu bir babanın     Taşınmaz     kum taşır mavnalarla Karabiga'ya kaçan     Gamze     şeyli pek hoş benli son oğlunu     Suriye     hamamında sabuna boğmasının şiiridir         Oğullar     oğulluktan sessizce çekilmesini bilmelidir abiler         4. Şiirimiz erkek emzirir abiler         İlerde     kim bilir göz okullarına gitmek ister     Yanık     karamelalar satar aşağısı kesik kör bir çocuğun     Kinleri     henüz tüfek biçimini bulamamış olmakla     Tabanlarına     tükürerek atış yapmasının şiiridir         Böylesi     haftalık resimler görür ve bacaklanır abiler         5. Şiirimiz mor külhanidir abiler         Topağacından     aparthanlarda odası bulunamaz     Yarısı     silinmiş bir ejderhanın düzüşüm üzre eylemde     Kiralık     bir kentin giriş kapılarına kara kireçle     Şairlerin     ümüğüne çökerken işaretlenmesinin şiiridir.         Ayıptır     söylemesi vakitsiz Üsküdarlıyız abiler             6. Şiirimiz kentten içeridir abiler         Takvimler     değiştirilirken bir gün yitirilir     Bir     kent ölümünün denizine kayar dragomanlarıyla         Düzayak     çivit badanalı bir kent nasıl kurulur abiler?

Bir başlasam gerisi gelecekti. Aylardan mayıs. Bir alsam elime telefonu, Seni arayacaktım. Seni arayıp ne diyecektim bilmiyorum. Bir arasam, gerisi gelecekti. Biliyorum.