NAZLICAN

Bir sürü kitap okudum, kafamı tıka basa doldurmayı denedim. Daha da büyüdüm, daha da güçlendim, yenemeyeceğim kimse kalmadı diyordum. Bugün seni görünce anladım ki, ben senin aşkını yenemiyorum Selma. Ben bu dünyanın tepesine de çıksam seni unutamıyorum

öyle bir şiirsin ki, "benim şairliğim buraya kadarmış"dedirtirsin insana, bu kadar güzel gülen gözleri ömrü hayatımda görmedim, sen kalemime sığmayacak bir gökyüzü barındırıyorsun mavi gözlerinde.

İnsanlar çok güldüğüm için çok mutluyum sanıyor oysa ki içimde kıyametler koptu, felaketler oldu, bir dünya üzerime yıkıldı ama insanlar gülüyorum diye mutlu sandılar. Diyeceğim o ki güldüğümüze bakmayın içeride depremler oluyor ses çıkaramıyoruz zaten bizi duyan da olmuyor.

Gülüşünün bende bıraktığı yan etkiyi başka bir şeyde bulamadığımdandır sana olan bu aşkım

Gideceğim bu şehirden beraber gideceğiz buralardan lakin beklemek gerek sabretmek gerek, o günler o güzel olan güneşli günler bizi el ele beklemekte, bir başka şehre bir başka hayata bir başka bulutlara adım atacağız ve kurtulacağız bu çıkmaz sokaklarımızdan, bu dar kaldırımlı yollardan, bu engebeli hayattan, fakat çaba gerek emek gerek biraz da gülüşün gerek.

Aramızda kilometreler var yetmezse dünyanın diğer ucuna git, kalbimin içinde olduğun sürece bana en yakın sensin

Mutluyum ama arkada Bergen çalıyor acının köpeği olmuşuz

Sabahattin Ali'nin İçimizdeki Şeytan kitabında, Macide Ömer'e olan veda mektubunun sonunu şöyle bitiriyor "Sana kızgın değilim,sana kızamayacak kadar seni iyi tanıyorum. Sonra, seni seviyorum.Neden sevdiğimi bilmeden seviyorum.Bu sevgiyi her gittiğim yere beraber götüreceğim.Allah'a ısmarladık. Güzel dudaklarını öperim. Sen de bana kızma. Başka türlü yapamazdım. Allah'a ısmarladık."

Sana çok defa konuştum, artık susuyorum belki böyle anlayabilirsin beni

Türkü olmuşsun, umudummuşsun, Sevdama, yarınlarıma.