👰

kovalamak da kaçmak da yoruyor artık. ben bu koltukta uzanayım, sen de yanıma gel.

“Şurada yaralarını usul usul, yaygara etmeden sarmaya çalışan bir kadınım.”

asdgvasgfvahsgvfhdgsvfhgvfgvaf

Kdkslslwöwğwlfoeğeüqkdpwlw anırıyorum dkwpjsksbdkwnwpsmdlenwkqiaö

bu ne lan spdöxmşsöxpsşxöxlsixömcşdidlx

Ldnxlandlncksnxknşldmdlwmdlnf

Aklıma bir mayıs ayının günbatımında gökyüzünün kızıllığına baktığımız geldi yan yana, ankarada.

Benimle hayal edilen bir şey başkasıyla yapılınca çok kırılıyorum. “O ikimizin hayaliydi”

biliyorum, bir gün aramızda kilometreleri bırak, milimetre bile kalmayacak

İlk defa çirkin hissettiğimde, karşımda bir ayna yoktu.

O sol kolunu omzuma atsın bende onu parmak uçlarından öpiyim.

Canım kızım, içinde senden bihaber büyüyen o derin kabusun adı “sevilmemek” olmasın diye, bütün yeryüzünün sevgisiyle seveceğim seni.

“Senin kendini eksik gördüğün yerlerinden öperim. Sen bunları düşünme.”

farklı şehirlerin, farklı banklarına kırık, korkunç, allahsız bir tebessüm bırakıyorum. bu kaçıncı otobüs içine atlayıp, gidemediğim.

yaşamış olmana öyle değer veriyorum ki, seni yüzlerce kez okumalıyım. tasavvur edip durduğum uzun kemikli ellerine binlerce, on binlerce kez ağlamalıyım. biçimsiz burnun ile soluduğun havayı tanımalıyım. her cümleni birer birer anlamalı ve diğerlerinden titizlikle ayrıştırmalıyım. başıma sol şakağımdan nüfuz olunan ağrıya adını vermeliyim. yüz yıl önce doğmuş olsam bile sana yetişemezdim. inan, seni sevmeyi hiç terk etmedim. taşları ve saatleri biriktirerek yolumu, yoluna bitiştireceğim.

rakını bulandırır kirpiklerim. izmaritin bi türlü tutuşmaz titrek ellerimde. cümlelerimle kirlenir duvarların. saçlarım dağılır kaldırımlarına. şişelerim kırılır, kanarsın. haziran'ın bile başı döner öpüştüğümüz yerden. hem karanlığım, biliyorsun. geç olmadan bırak, gideyim.

ve o cümlenin beyninde silah gibi patladığına her şeyinin üstüne yemin edebilirsin ama gösteremezsin kanını.