Umut içimde bir yerde ama içimde her yer her yerde.

Her zaman fedakarlık yapan ve her zaman alttan alan siz olamazsınız.

Söylediğim her söze yaptığım her şeye karşı yanımda değil hep karşımda durman. Halbuki tüm dünya karşımda olsaydı da sen yanımda olsaydın hep hak verseydin, hep kıyamasaydın bana.

Olsun Allah’ım. Sen versen de vermesen de ben (sen izin verdiğin müddetçe) sana ibadet edeceğim. Sen versen de vermesen de ben sana olan inancımı ümidimi kesmeyeceğim. Sen versen de vermesen de ben Rabbimin bir bildiği vardır diyeceğim.

Büyük insanların kalbi kırılmaz.

Tefekkür ufku açar.

Hasetlenmek İlahi taksime razı olmamaktır.

Layıkına muhabbet, müstahakına nefret.

Nerde ne konuşacağınızı bilmiyorsanız, susun. Adaletle davranmıyorsanız, idare etmeyin. Önceden işlediğiniz günahları affedilmiş gibi kabul edip, şimdi başkaları günah işleyince kınamayın. İnce düşünceliyim deyip, kalp kırmayın. Sürekli birilerinin fedakarlık yapıp alttan almasını beklemeyin.

Ne isterdim biliyor musun? Gerçek manada bana kıyamamasını, gerçekten sevmesini, gerçekten anlayışlı olmasını, arkadaş olmamızı, sırdaşım olmasını. Ama aramızda hep bi görünmez duvarlar var, hep bi mesafe, aşılmaz engeller.

Bir yerde okumuştum, eşinizin yanında telefona bakmanız, yatmanız vs bunları yaparken suçluluk hissetmiyorsanız eşiniz sizin mutluluğunuzu ister. Sizin keyifli olmanızdan o da keyif alır. Diyordu. Ben bazen yanında oturunca bile suçluluk hissediyorum.