öğren;

toplum içinde var olabilmek için herkesin senin sevdiklerini sevmesi gerekmediğini,senin gibi düşünmek aynı yere bakıp aynıyı görmek,aynı mevzulara aynı duyguları hissetmek zorunda olmadıklarını.bunların zamanın hiçbir yaprağında hiçbir çiçeğe dayatılamaz olduğunu.sevmeyi, duygularla oynamamayı,yapamamak olsa insan zaten kırılmaz ama gayet kasıtlarla yapmayacağın şeylerin sözlerini vermemenin lazımıyetini.

fark et;

kimselerin vakti yok kimseler için düşünmeye,intikam planları falan dizilerde oluyor artık;bi’tanem önümüze bakalım diye emretmeyelim birbirimize herkes istediği yere  bakabilsin.istediğimiz çiçekleri koklayabilelim herkes kendi fikrini getirsin.

lütfen;

içinde tutma haykır,söyleyeceğin birkaç söz illaki vardır.yürüdüğün yolda kırdığın kalpleri gör.ayağına batıp canını acıtanlar senin eserin aslında,kimsenin de gücü yok kalkıp onları toplamaya;kırma.o zaman yara olmazsın.

hiçbir yaşanmışlık iz bırakmadan bitmez,sen “sen” değilsin artık bende de “ben” kalmamıştır zaten.

bana inanma,beni sevme,bana gülme,beni görme,beni kır.

ama 

buna inan.