2014’

Umursamaz sandığım insanın başkasını nasıl önemsediğini gördüğümden beri hiçbir şey beni hayal kırıklığına uğratmıyor.

bu dert harbiden beni aklınıza gelebilecek her yerde ağlattı…

Omzunda bile*

Ona sarıldığımda, ne olur Allahım diyordum, şurda canımı al, huzur içinde öleyim..

bu dert harbiden beni aklınıza gelebilecek her yerde ağlattı…

Omzunda bile*

Gece hâlâ rüyalarıma giriyorsun..

Seninle yeniden tanışabilmenin bir yolu olsun çok isterdim ya da başka bir hayatta elinden tutabilmeyi.

Gidişinle yaşıt bir yara var içimde..

.. ve hiçbir yara bandı tutmayacak o yarayı

Sen gittikten sonra anladım ben yanmanın ne demek olduğunu ki bu yanmak mecazi anlamda da değil. Bir bakmışsın herkeslerden sakındığın gitmiş, sessizliği seçmiş. Vardır bir bildiğin, bak cam kenarında bekliyorum seni. Gel.. 🌫

Unutmak kolay demiştin, alışırsın demiştin. Olmadı.

6 sene geçti… yapamadım, unutamadım’

Ben artık bu acıyla yaşayamıyorum

Ben sadece mutlu olmak ve mutlu etmek istiyorum.

en çok senin tarafından ve en çok seni

Ne kavuşmayı bilirim ne unutmayı..

Hani nası desem, Ateşe yürüdüğümü biliyordum da böyle yanacağım aklıma gelmemişti.

Seni sevdiğim kadar bi duvarı sevseydim, şimdiye çiçek açardı. Sen bi yaprak bile vermedin.

Bu yüzden seni hiçbir zaman affetmeyeceğim.

“Bir insana veda edip ondan kalanlara asla veda edememek..”

Bir ömür boyunca ilk defa bu kadar sevildiğini düşünürken, gün gelip hiç sevilmediğini bilmek.