Solo hisler

‘Which one is more dangerous?’ Fotoğrafın sorusu-tartışması bu olsa gerek.

Öyle coverlar yapın ki şarkı orijinali kadar sevilsin. Çelloyla neler yapılabilir sorusunun cevabı. Özgünlük kavramının uç noktalarında uçuyorlar. Ha bi de klipdeki düşünce var ki acayip hatta son sahnedeki görüntü benim için net bir ‘Türkiyede Özgünlük(temsili)’.

Stromae - Formidable/Wonderful Dinledikçe bağımlılığa varanlardan, adı gibi harikulade olanlardan

High kafalarımın şarkısı.

Kaçan uykularımın ritüeli: Kaybedenler Kulübü. Hangi arama motoruna yazsam karşıma yukarıdaki iki ayrı görüntü çıkıyor nedense ve direkt gözümün önünden gazoz olma efsane ol capsleri geçiyor ki bu da o rutine,ritüele dahil. Gerçekten saygı duyduğum sanatçılardan biri Nejat İşler ama anlamıyorum nedendir bu zamana kadar süre gelmiş bir Mete Avunduk-Kaan Çaydamlı felsefesinin tahtında görmek kendini. Bu düşünce biçimine, yaşam tarzına bi’ katkısı olduğunu görebilsem durum daha farklı olurdu sanırım. Aksi şekilde bir radyo programının filmleştirilmesi ve mevzunun klişeleşmesini, özgünlük kavramından uzaklaşmasını sağladı. Bi’ nokta daha var anlamadığım. Birileri geliyor, yaptığınız tabloyu alıp çerçeveletiyor ve asıyor bir duvara. Bir süre sonra farkediyorsunuz ki tabloya dikkatle bakan bile yok. Sadece o altın varaklı şatafatlı fabrikasyon çerçevesi çekiyor dikkatlerini. Çünkü ışıklandırılan yaptığınız tablo değil, çerçeve. Aynı sanat-sanatçı katliamını görür gibiyim bu aynı sözcüklerle aradığım zaman karşıma gelen farklı iki fotoğrafta.