öylecebiri

Dünyalar kadar merhamete sahibim fakat ömrüm boyunca affetmeyeceğim insalar var.

Bende böyleyim işte. Kırıldığım zaman birilerini kırmanın hesabını asla yapmam. Geçerim köşeme hıçkıra hıçkıra ağlarım,suskunluğumu içimde yaşarım. Kırgınlığımın doya doya tadinı çıkarırım. Çünkü oyle ortalıği yıkarak birilerini kırarak geçmez kırgınlığım. İlla öldürmeliyim, ya içimden gidenleri ya da içimden gelenleri...

Böyle bir ďönemde grip olmak ne demektir yaaaaaa

Karanlıktan korksak bile siyah giyinmekten çekinmiyoruz.

bekliyorum

Acı insanları yakınlaştırırmış, hangimiz mutluyuz da bu kadar uzak kaldık birbirimize ?

Sevdiği olmadan yaşayamıyor insan

Hayalini kurdugumuz huzurdan oyle uzaktayiz ki öylesine degil , ölesiye döküyoruz yaşlarımızı.

Çabalıyorum olmuyor daha çok çabalıyorum olmuyor bari sabredeyim diyorum olmuyor çabalamıyorum olmuyor boşveriyorum olmuyor ben bu hayata olduramamak için gelmişim .Ben ne yapsam da olmayacak,benlik bir şey kalmamış vazgeçişi.

Ne zaman kendimizden ödün versek, ne zaman birine sonsuz güvensek, ne zaman ayaklarımız yerden kesilse daha sert düşmedik mi her defasında ? O zaman ne gereği var ki yanlızca sevgi vermenin hissettirmenin ? Ne gereği var her seferinde kıralıcaksak güvenmenin ? O mutlu olsun,o gülsün,onun canı yanmasın,morali bozulmasın diye diye kaybetmedik mi hepimiz ? Peki, bizim canımızın acısı, kalbimizin kırığı kimin umurunda ? Aslında bakarsanız kimsenin umrunda değil...Birileri herşeyi yoluna koyuyor,hayatına bakıyor...Sevgi,emek ,fedakârlık...Hepsi bizim kendi kuruntumuz.

Mecnun'a neden leylayı alıp kaçırmadın diye sormuşlar mecnun;

Dünyadaki herkesin parmak izinin farkli olması , kimsenin sana benim gibi dokunamayacağının kanıtıdır.

Güçlü olmak istemiyorum artık, gerçi yıkılsam toplayabilen kimse yok...