The Human Zoo

Dağlara yağan tertemiz karın, şehre yağdığında çamurlaşması gibi. Biraz da ne olduğun değil, nereye yağdığın önemli.

Tekrar mevsimi gelen post.

“Dünya'yı Güneş'in etrafında kim döndürüyorsa, ben yalnız O'nun kanunlarını kabul ederim.”

seni içten içe çürüten, yoran, güçsüz yapan, kalbini hissizleştiren yanını bul, onu göm, mezarına gitme, onun için ağlama, kendini bul kendini aş

Gövdesinin içinde bulunduğu sınırlarla yetinmeyip dallarını sokağa uzatan ağaç gibiyim. Yıpranıyorum.

Benim iyi biri olduğumu düşünüyorsun çünkü seni hiç üzmedim, hiç hayal kırıklığına uğratmadım, sana yanlış bir şey yapmadım, senin hayatında hayatına etki edecek hiçbir rolüm yok. Böyle düşündüğünde benim iyi biri olduğumu düşünmemen tek bir cümleme bakar. Tek bir kalp kırıntısına. Nasıl hala benim iyi biri olduğumu düşünebiliyorsun?

Yaralı olan herşeye karşı sonsuz bir şefkat besliyordum. Herşeye. Kimsenin beğenmediği, kenara itelediği o yaralı domateslerin yeri, benim poşetimdi.

Dağlara yağan tertemiz karın, şehre yağdığında çamurlaşması gibi. Biraz da ne olduğun değil, nereye yağdığın önemli.