Mazide, uzaklaşmıştım gözlerinden iyilikle
Gördüm istikbalini o ân hâllice
Dedim ki çınlat kulaklarımı o kara bulutlu günler gelince
İşte, geldi o günler çaldı kapını
Kulaklarım çok çınladı bilmem andın mı adımı
Gör istedim, belki anlarsın sana lade lade anlattıklarımı
Sinirden isyan ettin şu gönlüme, şimdi ne oldu sana ? anladın mı beni ?
Kaderlerimiz ortak, bir çınar gibiydi, verip sırtımızı neden yaslanmadık ?
Bu aşk temiz ve sade idi gönüllerde uçan kelebek tac idi
Görmeyen gözler, bitmeyen yollar bitirdi bizi
Hayalleri umut ettirmeyen kahpe felek utansın ...
Gururmuş adı batsın yere
Kan ağlattı deli gibi seven gönüllere
Boğazda düğümleniverdi o çığlık atan sevgiler, ağır ağır hüzünle
Susmuyor, istesende yarım kalan herşey yanan gönülde
Bırak tutma kan ağlamasın gönlün
Söyle bana herşeyi artık nefret dolmasın kalbin
Her geçen gün ölüyor bütün duygular içimizde
Görme kusurları, inan temiz hislerine uğrama daha yad ellere söz ver, gel bana doğru gel ruh eşine doğru . . .
-ÇORA
" Söz şahsıma aittir. "
