eşit değiliz...

Hayat çok garip 2025 yılının mart ayındayız eski yazdıklarıma baktım kaç ay sonra ben bile okumadım yazdığım çoğu şeyi oysa eskiden bunları okuyan herkes beni merak eder fln diye düşünüyordum düşünce yapım ne kadar değişmiş saatlerce yazabilirim şu an okulum değişti arkadaşlarımı kaybettim yeni kişilerle tanıştım bloğuma eskiden ismini koyduğum kızla uğruna canımı vereceğim o iki kızla artık doğru düzgün konuşmuyoruz okuldaki en olgun kişi diye tanımlarken kendimi en ergen olduğum kişi olduğumun farkına vardım daha neler neler yazmaya üşeniyorum

Celladına aşıksa bir millet ister ezan ister çan dinlet itiraz etmiyorsa sürü gibi illet müstehaktır ona her türlü zillet...

Varlığımdan emin değilken yok olmayı istemeye cüret ettim...

Bir karam ile mutlu olan kişilerdik o yüzden sevgi görmedik amkk

Mutlu olmak yada gülmek için hiç bir şeye yada hiç kimseye ihtiyacım yok...

Aslında bakarsan tumbrda bildiğim bir çok kız kalbi kırılmış üzülmüş yaralanmış bir sekilde ama sanmayın ki dış dünyada kendi köşelerine çekilen sürekli ağlayan hiç bir şeye ses çıkarmayan tipler aksine burda böyle mutsuz olan kızlar genel anlamda sert bakışlı dik yürüyüşlu tuttugunu koparan kizlar....

"Sen kulaklarını kapattın diye susmadı çığlıklar ve senin saçların ıslanmıyor diye sanmaki dinmiş bu hırçın yağmurlar..."

Özlemişim bu tumblr'un kalbi kırık çocuklarını...

Söylesene aylarca neyin oldum...

O kız önünüzde ağlamıyor diye hiç derdi yok zannettiniz...