Μένεις μόνος

Και χαμένος

Μέσα σε αναμνήσεις

Και φωτογραφίες

Να σου θυμίζουν

Πώς κάποτε

Ένα βράδυ θα φέγγει το φεγγάρι τρελό

θ' απλωθεί η σκιά σου σ' ένα δρόμο στενό.

Τα ταξίδια, οι φίλοι, οι αγκαλιές, τα φιλιά

σ' ένα κόσμο θαμπό μακριά, μακριά

“Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο αποκλείεται να ξέρει τι πάει να πει να είσαι τίμιος και ειλικρινή και ταυτόχρονα παράνομος. Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο καλά θα κάνει να το βουλώνει όταν η κουβέντα φτάνει σε θέματα όπως η μοναξιά και η ανασφάλεια. Κι όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο πώς να εκτιμήσει τη ζεστασιά απο τα μάτια σου και την ομορφιά σου κούκλα μου;”

είδαν φωτιά ανάμεσα τους να ανάβει

κι είπε θα δούμε μαζί το καπνό, μαζί την φωτιά

Ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου ιδιότητα. Είμαι συλλέκτης. Μαζεύω το πιο σκληρό και άγριο πράγμα του κόσμου.

Στιγμές.

Τι ξέρεις όμως από ειλικρίνεια;

Τι ξέρεις από μοναξιά κι ανασφάλεια;

Πίναμε όλη νύχτα...

"Ακούς αυτή την υπέροχη μουσική ;" τον ρώτησα.

..-Δεν είναι μουσική -..μου λέει.

Εγώ καταστρέφω τη ζωή μου .