61'li

Sevgilim, bu kalemi elime kaçıncı kez aldım bilmiyorum. 40 dan sonra saymayı bıraktım. Çünkü mükemmelliğini ve özel oluşunu anlatacak şatafatlı afilli cümlelerim olmadı. Yazamadım. Ama çok sade ve samimi hislerim var. Seviyorum. Çok seviyorum. Her yeni güne gözlerimi açtığımda sana olan sevgimin büyüdüğünü hissediyorum. Sana olan sevgimle ben de büyüyorum. Güzelleşiyorum ve güçleniyorum. "Insan sevince yeşerirmiş." diyor şair. Seni sevdikten sonra dallarım güçlenmeye, tomurcuklar açmaya başladı. Şaşırıyorum bir insan başkasının kalbinde nasıl bu kadar yer edinebilir. O kadar çoksun ki içimde bunu sana anlatmanın yollarını arıyorum. Sana olan sevgimi, gözümdeki değerini nasıl anlatsam diye düşünüp duruyorum. Bir insan bu kadar sevilmez, özlenemez. Ah sevgilim konu sen olunca tutuluyor dilim devrik oluyor cümlelerim. Söylediğin güzel bir sözün bile dünyadaki tüm güzellikleri deler geçer. Gülüşünü, bakışını, sarılışını demiyorum sevgilim bir ufak kelamın bile bana dünyadaki diğer güzel şeyleri unutturur. Hayatımda, kaburgalarımda seninle alakalı ayırdığım gizli, nadide bir köşe var. Orada bir annenin çocuğuna baktığı gibi bakıyorum sana. Ruhumda ki en güzel çiçekler bir tek sana ait. Tek başıma yürüdüğüm bu yolun en güzel manzarası sensin. Her şey bir yana sen sol yanıma sevgilim. Hergün söylediğim o "iyi ki" kelimesini buraya bırakıyorum, ne kadar iyi kilerle başlayan cümle varsa hepsi sana ait sevgilim. Nice bizli senelere sevgilim. Nice mutlu, huzurlu ve sağlıklı senelere.