𓆝 𓆟 𓆜 𓆞

Kendi yolunu bulman için kaç sokak yanacak bu gönlümde.

Bir çok hata yapmışız herkes gibi, ve herkesin hata yaptığını unutarak herkesten saklayıp güçlü gözükmeye calışmışız yine herkes gibi herkesin bizi yargılayacagını düşünerek.

Konuştukların sustukların kadar etmiyordu, inançların da bakışlarına hiç dokunmuyordu.

Monotonluk ruhuma işledi. Bilmiyorum, yoksa hep mi böyleydi? Biri düşse kaldırmaz mı kimse, sesler sadece olaylar sıklaştığında mı çıkar? Düşüncelerim inanın ki çok dar; belki saniyeler, belki günler, belki asırlar kadar diyebileceğiniz bir dünya değil burası. Bulunduğu her durum ona bir şey katarken nasıl nankörleşir ki insan? Yüzlerce kez anlatılmasıyla değil de bir kez yaşandığında anlamdırılacak şeyler o kadar değerli ki… sırf bu yüzden bile nerede olursa olsun insan yaşamayı bilmeli.

Ufak garipliklerimize tahammül edecek biri değil de, onları sevecek birini beklememiz gerekmez mi?

Geçmişe takılma, o yöne gitmiyorsun.