RENKLİ ÇOBANKUŞU

dilersen bana bir şey yaz

çok güzel yaşa renkliçobankuşu . sonuna kadar tadını çıkart. çok gül . çok çok gül. bağırarak şarkılar söyle sesin kısılsın . dans et. mutluluktan kramplar girsin karnına . ellerin heyecanla titresin. başın mutluluktan dönsün . gözlerin kararsın adrenalinden. ve hep iyi ki de . iyilik yaptım . iyi ki geldim . iyi ki burdayım .

Birini tanımaya başladım. Hayata heyecanla tutunan, başarılı, herkese yardım eden, başkasının yalnız bırakılmasına üzülen , çocukları çok seven , merhamet dolu ve bana çok iyi gelen biri ..

Gözlerimi kapadım. Sen de kapat . Bir nefes çek içine .Burnunun direği sızladı mı . Bu his . Bu tanıdık ama en yabancılaşmak istediğim his . Sanki hep benimle . Hayatımın fiziken en yalnız olduğum dönemini yaşıyorum. Ailem uzakta ,en yakın arkadaşım bu yaz evlendi , diğeri de haftasonları gidilemeyecek kadar uzakta . Pek arkadaşım yok hatta zorunlu hallerden bir arada olmak zorunda olmayıp da benimle görüşmek isteyen hatta benim görüşmek istediğim pek kimse de yok djdjfj. Ev arkadaşlarım var . Sevgilimden ayrılalı neredeyse bir yıl dolmak üzere onu görmeyeli bir buçuk yıl oldu bile . Çok sevdiğim beni büyüten teyzem de çok uzakta . Ee peki djfjfjfj ? Bu yalnızlık haliyle bir seylerler anlatılmak mı isteniyor bana yoksa ben regl yüzünden mi yine böyle ağlıyorum . Fazla doz yalnızlık ne yapabilir en fazla bana . Şükretmek gereken onlarca şeyi bir kenara atmıyorum ama şuan kendimi hiç suçlamadan kendime üzülmek istediğim bir saat dilimindeyiz. Kendime kızmadan sadece yalnız hissediyorum. sevdiğim biri bana sarılmadı çok uzun zamandır . Biraz merhamet dileniyorum hayattan djjdjd . Yazık . Kendimi daha çok sevmeye başladım ama kendime sarılmak mutluluk hormonu salgılatır mı bilmiyorum. Fizyolojiye çalışmam lazım .bu bana bunu hatırlattı. Jdjd komik bir akşam oluyor . Ve ben yalnızlıkla uzaklaşıcam buradan . Çünkü hayat yanında kim var diye bakmadan senden bir şeyler istemeye devam ediyor . Ders çalışmam lazım anlayacağın. Fazla edebiyata gerek kalmadı . Ama keşke Erbaşla oturup konuşabilseydim bu akşam . Yalnızlığım ben ve Şükrü Erbaş . Mükemmel bir okey 4 lüsü olurduk bu akşam.

İnsan bazen şöyle bir noktaya geliyor hayatta . Öyle çok özlüyor ki öyle derinden özlüyor ki bitsin istiyor . Özlemesin de ne olursa olsun istiyor . Bu yüzden ya kendini hapsediyor kendine , ya bağlarını koparıyor özlediklerinden . Sonunda yine kendi kendine kalıyor. Özlemiyor ama özlenecek kimsesi kalmıyor . Daha da kötüsü hangisi daha fena onu da bilmiyor