🌀

— (via hatin)

mental saglik

biz bir şeylere sarılmakla biliniriz

14.8.2021 // lockdown day 2

sometimes life doesn’t care at all what you think, or what you’ve done to deserve anything. it’s one of the cruellest things about life, and it’s possible to feel invisible, or unwanted, or unimportant. but life goes on, and you are a source of joy to others in ways you will never know.

Gözümle bulunduğum yeri süzdüm. Dört duvarı tek tek süzdüm. Hayatımın bu dört duvar arasında geçmesi yüzüme sert bir tokat attıktan sonra bu dört duvar arasında da sadece bir duvarın bana ait olduğu gerçeği daha sert bir tokat attı. Ama yıkılmamıştım. Dik durmaya çalışıyordum ki içeri girerken ve çıkarken parmak izi zorunluluğu bir tekme attı hayalarıma. Sendeledim ama düşmemeye kararlıydım. İçimden düşmeyeceğim diye sayıklayıp bilinçaltımı inandırmaya çalışırken giriş çıkış saat kısıtlamaları narkoz etkisi yapan bir tekme daha attı baldırıma. Hissetmiyordum sol ayağımı ama ziyanı yoktu. Topallaya topallaya da olsa ayakta kalıp düşmeyecektim. Tam adım atıp toparlanacaktım ki ilk geldiğimde imzaladığım 68 maddelik sözleşme geldi aklıma. O zaman dedim ki kendini kandırmanın gereği yok, sal kendini zincirlerin arasına ve kabullen. Ne de olsa kabullenmek her şeyin başlangıcıydı.