Random Kurşunu

Kış henüz tam manasıyla gelmemişse de içerimizde kar yağabilir.

Biraz gönlünü alsam geçerken

“what goes around comes around, you’ll see”

“Bir yerlerde bir şiirin kendi kendini yazmaya başladığına yemin edebilirim.” dedirten bir an.

Kimse kendi kendine düşünürken bile hayal kurmaktan çekinecek kadar gerçekçi olmasın.

Uzay gemisi görmüş de kimseyi inandıramamış gibi.

“Her şeyin bir sonu yok mu? Gecenin bir sonu var, gündüzün bir sonu var, haftaların, ayların, yılların… … Ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak da mümkün mü?”

“Insanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur. Bana zaten bu ikisi birlikte pek olmuyor gibi geliyor. Gerçekten akıllı bir adama bakıyorsun, hiç de iyi biri olmadığını görüyorsun.”

“Kalp yaradır” demişler, müsaadenizle biraz yaranızı kanatacağız.

Gönülden düşmek ya da düşmemek, işte bütün mesele bu.

Bir Amat gördüm sandım-iki.