Ve ben büyümek istemiyorum

birgunol.yerimde

.

.

.

Erzurumlu Emrah, Türk halk edebiyatının en önemli âşıklarından biridir. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, Erzurum’un Ilıca (bugünkü Aziziye) yöresindeki Tanbura köyünde 18. yüzyılın sonlarında doğduğu, 19. yüzyılın ortalarında ise Niksar’da vefat ettiği kabul edilir.

Medrese eğitimi aldığı için hem halk şiirini hem de divan şiirini iyi bilirdi.

Hece ölçüsüyle yazdığı koşma ve semailer kadar, aruz vezniyle yazdığı gazelleriyle de tanındı.

Hayatının büyük kısmını Anadolu’yu dolaşarak geçirdi; Erzurum, Sivas, Tokat, Kastamonu, Konya ve Niğde gibi şehirlerde bulundu.

Şiirlerinde en çok aşk, ayrılık, gurbet, tasavvuf ve insanın faniliği gibi temaları işledi.

Yetiştirdiği çıraklar sayesinde adına “Emrah kolu” denilen bir âşıklık geleneği oluştu.

"Sabahtan uğradım ben bir fidana

Dedim mahmur musun?

Dedi ki yok yok

Ak ellerin boğum boğum kınalı

Dedim bayram mıdır?