radical

wyciągasz mi z serca te wszystkie złe noże

opisuj wszystko jak widzisz, a nic cię nigdy nie zdziwi

znów psychicznie jakby trupem jestem

i choć zabrzmi to banalnie to wciąż za Tobą tęsknię

jeśli już na wszystkich dawno przejechałaś się, to możemy się przejść

zresztą, już mi chyba wszystko jedno

no, a pamiętasz? jak mówiłaś, że mnie kochasz?

w środku czuję chłód, jakąś ponurą pustkę.
nie mówię o tym nikomu, na twarz zakładam uśmiech

wszystko zburzyć jest proste, lecz naprawić znowu jest gorzej

nawet jeśli mamy dość nie mówimy tego na głos

chciałem pogadać, a wszyscy umarli

wszystko umiera we mnie równomiernie

to wszystko się kończy jak stare przyjaźnie

nie mamy tysiąca żyć, mamy tysiąc dróg żeby to życie przeżyć.
chcesz zmarnować swoje?
to masz milion dróg żeby to życie spieprzyć

myślałem, że kocham, myślałem że kocha i kurwa tak bardzo myliłem się

kocham cię, uwierz mi, póki tu stoję, patrzę w twoje oczy jak pojeb