puso at damdamin

matapos umamin sa hangin, saan tayo patungo?

saan mapupunta ang mga damdaming ito?

alam kong hindi nararapat para sa atin sa walang ito

pero sana maging malinaw sa atin

Loving isn’t always an easy thing to do, even it can be easily spoken. Loving can only mean to two things, make you or break you. This doesn’t only go for loving others, but also for you. You can easily say you take care of yourself, or you’ve embraced yourself. How come you still hide your skin under those clothes? How come you’re still in pain by those people around you? Why are you still staying in your comfort zone?

 It’s time to take a break. Be strong. Stand up. Learn to say no. Break the barriers. Get out of the box you’re once trapped in.

 Get out and show those stretch marks, and acne scars.

Wear clothes that make you strong.

Say no if it doesn’t really make you happy.

Cut the lines with people who despise you.

 Give yourself a smile.

Have time for yourself.

Hindi ko malaman kung paano

Paano mo kami napapasaya

Paano mo kami napapangiti

Kahit anong hakbang mo

There comes a point in our lives where we are alone in a room, simply staring to a big space. Realize what’s happening as of the moment. Realize our relationship status with different people. Emotion starts to build up, and we slowly go beyond realization.

Tried to stop looking at the pain in everything, but we just can’t help it. The pain behind every laughter. The pain behind every effort. The pain behind every sleepless night. The pain in every person we meet.

Oh, sorrowful pain. It hurts every single time. It kept on killing my mind, triggering my emotions, repeating those thoughts again and again.

.

.

.

Nakakulong sa silid kung saan ang katahimikan ay nakabibingi. Nakasulat sa bawat sulok ang masasayang alaala. Ang mga laruang binigay ay dating nagsisilbi bilang palatandaan sa mga araw na pinagsaluhang magkasama. Ang mga awitin ay dating nagiging awit ng kanilang kwento. Ang kwintas ay dating saksi sa naging pagmamahalan nilang dalawa.

Larawang nakangiti ang dalawang tao. Kaakbay ang isa’t isa. Kita ang saya sa kanilang mata. Sa isang larawan, napakita ang damdamin ng dalawang tao.

Biglang nawalan ng saysay ang lahat. Ang mga laruan ay nawalan ng halaga dahil siya mismo ang nilaro kasama ang damdamin at puso. Ang awitin ay nawalan ng ganda at gasgas sa pandinig niya dahil hindi tugma ang naging awit nila sa isa’t isa. Ang kwintas ang naging dahilan para masira ang pagmamahalan nilang dalawa dahil may nakita siya katulad ng kanya.

Larawang nakangiti ang isang tao. Yakap ang kanyang gitara. Kita ang saya sa kanyang mata. Sa isang larawan, napakita ang damdamin ng isang tao.

Maraming nililihim

Lahat ‘yon ay kinikimkim

Damdaming nakatago

Tagapakinig ng mga pinagdadaanan

Sandalan sa tuwing walang tigil na kalungkutan

Sasalo sa mga luhang patuloy pumapatak

Sabi nila gawin ang lahat.

Sabi nila dapat higit sa sapat.

Sabi nila ganito kapag mahal mo.

Sabi nila.

Bawat, oras, minuto at segundo inilaan. Ikaw ang naalala sa bawat lugar na dinadaanan. Bawat kantang marinig ay ikaw ang unang naisip. Makikita sa bawat panaginip. Naging tanga, para sa’yo. Sa sobrang katangahan, nawasak ang puso. 

Bigla kang dumating na tila paputok dahil sa mga pasabog na dala. Bawat oras, minuto, at segundo inilaan mo. Ako ang naalala sa mga dinadaanan mo. Bawat kanta’y akong unang naisip. Ako ang makikita sa bawat panaginip. Naging tanga para sa akin. Sa sobrang katangahan, tuluyang lumigaya.

Sabi ko dapat gawin ang lahat.

Sabi ko ito’y higit sa sapat.

Sabi ko ganun dapat kapag mahal mo.

It has been 3 months since we last talked. It has been 3 months since I was crushed, and broken. It has 3 months since we ended. It has been 3 months.

I remember how you’d wake me up with your “good morning” even you had school. You’d still chat me in between your class hours. I usually would sleep but I decided to choose you. You became the reason why I’d wake up every 7:30 am. And for every morning that came, along with it is how I slowly fell for you. 

You supported me in everything I do. You supported me in my simple projects, and you’d cheer me up always. You were there for me when I was down, when I lost hope, and when I felt like giving up. You became a source of inspiration, and happiness. I’d miss you always when you aren’t active, or you when you don’t reply to my texts.

We updated each other every time, and I updated myself, and realized...

What am I? What’s my role in your life? Was I just simply a rebound? Why did I do this? Who am I to think this crazy when in fact you’re not even mine. I was fool for 6 months, but I didn’t mind not until that last day of our 6 months came.

You suddenly brought up that you replied late because you were with someone. It instantly teared me apart. I thought there was hope within us. I thought there was a chance. I thought there was something.

I know we never had something, but I am very sure we never had nothing. For the guy I liked in grade school, and loved in high school. 

Walang kaya. Nahihiya. Walang tiwala.

‘Yan ang mga dating sinasalita sa sarili ko dahil alam naman ang magiging hantungan sa pag-ibig na ito. Sa dulo, puro dugo. Sa dulo, laging masasaktan. Sa dulo, hindi rin pala maipaglaban. Nakasanayan. Naramdaman. Pira-piraso na ang puso. Umaapaw na ang luha. Sugat na dala ng nakaraan pa.

Pero, hindi pa rin susuko ang mandirigmang ito. Alam ‘man ang magiging dulo nito, ngunit patuloy pa ring tumayo. Sa simula, dala ang sigla. Sa simula, walang sugat. Sa simula, kayang gawin lahat. Sa simula, kaya pang lumaban. Alam sa simula. Nakasanayan. Naramdaman.

Ikaw, ang hindi susukuan.

Ikaw, ang dahilan para tumayo.

Ikaw, ang patuloy pa ring pipiliin.

Ikaw, ang kayang harapin.

Ikaw, ang tanging hindi kinatatakutan.

Salamat.

Salamat sa unang araw nagkausap tayo dahil nahirapan ka sa iyong pag-aaral. Salamat sa araw na binigyan mo akong makauap ka kahit saglit lang.

Salamat sa araw na nakaramdam ako ng hindi maintindihan. Salamat sa araw na nakaharap kita muli.

Salamat sa araw na tinanggap mo ako dahil damdaming di maikubli.

Salamat sa araw na nakilala ka ng kahit kaunti.

Salamat sa mga luha na nilabas ko para sa'yo kahit walang katorya-torya.

Salamat sa pagkakataong makalimutan ka ng saglit.

Salamat sa pagkakataong mahalin kita kahit maliit.

Salamat dahil naging malinaw na kahit kailan di ako magiging para sa'yo.

Salamat dahil alam kong iba ang nararapat para sa puso mo.

Salamat dahil may natutunan ako mula sa iyo.

Salamat dahil natuto akong magmahal na walang hiningi.

Sa huling pagkakataon, sana malaman mo na kahit ano pang pagtatago mo sa pag-ibig, sa huli ay matatamaan ka rin.