Kafamın içi darmadağınık ama seni hep elimle koymuş gibi buluyorum

baska birini utandırmamak için bir şeyi görmemiş gibi davranmak.. bu çok az kişinin bildiği bir empati seviyesi

böyle olmamalıydı hissini, ne bekliyordun ki diyerek yeniyorsun

biraz gt yapim

neler nasıl geçti gitti değil mi. ne garip her şey. çok zaman geçti, çok şey oldu. günbegün küçük krizler yerini daha sakin kavgalara bıraktı ve aynı parka, aynı banka, aynı akşama kör bir inat dönüp dolaşıp dönmeye çalıştığımı fark edince irkildim. nasıl da acıtmıştı içini. nasıl da ağzın uyuşmuştu art arda içtiğin şeylerden. nasıl çocukça hisler ağlamıştı seni ama geçti gitti her şey. ne bekliyordun ki. bıçağın ucu köreldi. makasların metalik tadı artık korkutucu gelmiyor ve aslında asıl korkutucu olan şey bu. ışık alan tüm yaraları binbir zahmet kapattıktan sonra çınlama kesildi ve sen bir şehir tabelasından kaçmaya başladın. yolunu her gün uzattığın için kimseye açıklama yapmana elbette gerek yok ama bununla sen nasıl yaşıyorsun. cevapların bir önemi olmadığı ve kimsenin onları aramadığı yere ulaşmak ikimizin de hayaliydi ama şimdi de burada nefes alamıyorum ne yapabilirim? ben bu çınlama olmadan sen bu çınlama olmadan ne yapacağız? elbette kafamı kaldırdım nasıl kaldırmayayım? yan yana duran ve gülümseyen çocuklar sana ne kadar çok şey anımsatabilirse bana da o kadar şey. denize baktığında ne kadar uzağı görebiliyorsan içine baktığında da o kadar yakını. neden her şey bu kadar bulanık? netleştirip köşeye attığın tüm bıkkın hisler bir şekilde zamanla blurlanıyor bir yerlerden ne acı. ne acı içini döktüğün kadar toparlayamamışsın ve her kaldırımda bir parça her bankta bir parça derken eksilip gitmişsin. o eski öfkenin kekremsi tadını hatırlayamamak diye bir şey varmış değil mi. böyle bir hisse karın ağrısı çekeceğin kimin aklına gelebilirdi. senin bunlardan kalanını kim napsın çocuğum, kalanın kime yetsin. sen o kavga kadardın biliyor musun, kavgan bitince sesin de kısıldı gitti, çok acı olmasından ziyade kat kat katlanan içini hiçbir şeyin genişletemeyeceğine çok üzülüyorum. kalibren düştü. imzan artık ıslak bile değil. kim ne yapsın seni demeyeceğim ama dönme oraya artık. hiçbir şey bıraktığın gibi değil ya da sen hiçbir şeyi bırakamadın, emin değilim.

bu konu hakkında biraz yürümem lazım

Evet evett

odamın tavanına bakarak geçirdiğim bu kaçıncı gece, inan hiç bilmiyorum.

bazen istiyorum ki biri gozumun icine baktiginda soyleyemedigim her seyi anlasin

Zor