Fatma Genç

In November I decided to go on a trip, alone. It was a huge thing on my bucket list, I was frightened for everything I would come across. Stand alone with only one backpack as my travel buddy. But it was the best thing I ever did. As I was completely open for anything that would happen it was a joy to be all by myself. I could show me the world 

Hallo daar,

Sinds lange tijd ben ik op zoek naar een missie, zoals vele mensen met mij. Wij zijn de generatie die continu op zoek is naar het volgende succes, iets moéten doen, iets willen néérzetten, aanzien wil genereren en het liefst door ‘creativiteit’. En bovenal gedurende dit proces willen we Uniek zijn. Maar hoe dan?! Leven we niet al decennia in een maatschappij waar we ons bewegen in kopieën van kopieën? We weten dat positieve stress ook gewoon stress is en fysieke uitingen kan hebben. En on top of that, zeggen we ook allemaal dat even niks doen zeker mag, maar waarom is het altijd een advies voor een ander en zelden voor onszelf?

Beeld je in: een tornado van to-do lijstjes, huishoudelijke verplichtingen zoals handwasjes, een e-book lezen terwijl je naar het nieuws kijkt en je kat Snapchat. Met daar middenin een windstille omgeving, overzicht van de chaos en een plek om even de blote billen dans te doen (Shin Shan, 2009).

Zal je vast duidelijk zijn nu, ik ben met mijn persoonlijke groei bezig. Hoe ik het beste in het 'nu' kan staan, meer kan genieten, hoe ik een betere strateeg word, wat mijn krachten en zwaktes zijn en ga zo door. Ga maar echt even lekker door. En denk daarbij ook aan wat JIJ allemaal op je lijstje hebt staan.  

Gedurende mijn naarstige zoektocht naar betekenisgeving aan mijn leven dacht ik: “Weet je wat, ik moet helemaal niks, ophouden!”.  En mede dankzij concepten als In het moment leven bedacht ik me dat het ook fijn kan zijn om soms iets te doen omdat het gewoon leuk is. Omdat mijn filosofiedocent me ooit met nadruk heeft geleerd "gewoon is nooit gewoon en bestaat eigenlijk" bij deze: ik wil niks van mijzelf moeten. Ik wil het willen. There you go.

En hoe leuk zou het toch zijn om dit soort ideeën te delen. Met mensen die daar ook over nadenken. Die willen leren en delen. Die het niet per se weten, maar er wel over willen praten. Maar niet per se doel- of resultaatgericht, maar omdat het leuk is om even los te gaan.  

Ja, ik wil de wereld verbeteren maar nee daar heb ik geen tijd voor als ik probeer carriere te maken. En ja, ik zou graag een eigen onderneming beginnen maar waarom, met wat en wanneer? Ja, ik wil de mount everest beklimmen maar waar haal ik honderdduizend euro vandaan. Ja, ik wil leuke hobbies zoals het bespelen van een gitaar of viool. Wat handig kan zijn is coderen, Spaans, Turks of mijn engels verbeteren. Of eigenlijk wat mijn dagen beter zou maken: tijd nemen om te sporten. Wat mijzelf het beste gevoel zou geven is vrijwilligerswerk: werken in een buurthuis met ‘kansarme' jongeren en met ze filosoferen over alle mogelijkheden die voor hun voeten liggen. Ik geloof dat ik nu alweer een beetje koppijn krijg...

Maar laat ik nu gewoon even beginnen met een vage avond. Een moment met in-te-weinig-tijd eigengemaakte hapjes en een thema zoals Druk.