🖤💋

Żyletki są srebrne,

Nikt się nie wzruszy,

Gdy w końcu zdechne.

Łkanie jest gorzkie,

Same łzy są słone,

Nikt nie zauważa,

Gdy w czeluści tonę.

Ma dusza jest słaba,

Nikłe wasze wsparcie,

Zajebie się jutro,

Nie ufam sobie, kiedy mówię w lustrze “to ostatni raz”, ukrywając ręce i nogi za długimi ubraniami.

Pomimo, że już z tym skończyłam.

Przynajmniej tak mi się wydawało.

atak paniki

lęk

nagle Cię odcina

myślisz, że umierasz

brakuje tlenu

kłuje w klatce

a Ty kurwa chcesz uciec i przestać czuć

kręci Ci się w głowie

zemdlejesz?

śmieszne, kurwa

znów Cię straszy

bylas ze mna latami nadal chce cie z powrotem ale nie wiem czy to warte

blogie uczucie

moment zapomnienia

bol psychiczny przelewajacy sie w fizyczny

bylo to pieknym doswiadczeniem

lecz zostawilas blizny na mym ciele

nie moge przestac sie zastanwiac czy to bylo warte

poczatki byly przyjemne

ale pozniej te rany gojace sie tygodniami

dni kiedy zwykla kapiel byla niemozliwa przez urazy

czy ten bol naprawde leczyl moje cierpenie

czy tylko odkladal je na pozniej

tego jednego razu mnie wystraszylas

dlatego juz ciebie nie tykam

bo boje sie ze przesadze

ale nie moge powiedziec ze to pozegnanie

nie widzialysmi sie przez prawie rok

ale nie jestem pewna czy moge powiedziec ci zegnaj

potrzebuje poczuc ta zyletke w dloni,

czuc rozcinana skore,

zapach metalu laczacego sie z krwia,

poczuc wreszcie dreszcz bolu

przeszywajacy cale cialo.

widziec i czuc krew splywajaca po nogach,

poczuc pod palcami glebokie naciecia,

czuc to pieczenie, ten bol, czuc marnosc swego ciala...

swiadomoscia

dryfowac

w bolu fizycznym, gdy inny bol, bol istnienia;

poczucie winy oraz przytlaczajace poczucie glebokiego smutku zamienia sie powoli w otchlan.