mniar

»expressed« by anatol knotek

σε μια πόλη ασπρόμαυρη μου δείξες ένα κόσμο γεμάτο χρώματα

Περπαταω στη μεση του δρομου και ακροβατω στην ασπρη γραμμη που χωριζει τα δυο ρευματα

Ζω για αυτες τις νυχτες

Για αυτες που με κανουν να ξεχνω ποσο μικρος και αναλωσιμος ειμαι.

Που οι δρομοι αδειαζουν και γινονται ολοι δικοι μου.

Τα ρολογια παυουν να χτυπανε και ο χρονος παυει να ειναι εχθρος.

Οι ξενοι γνωριζονται και φιλιωνουν

και οι εραστες ερωτευονται.

Σβηνουμε τη δειψα για ζωη με αλκοολ, ειρωνευομαστε μια καθημερινοτητα,συμβατικη.

Μια καθημερινοτητα που ποτε μας δεν θελησαμε,που ποτε μας δεν μας ταιριαξε.

…και γελαμε,χωρις σκεψη

Μονο για το βραδυ..

Νεοι τρελοι και επαναστατες…αιωνιοι για αποψε..

Ασε το αυριο,