obchodzi cię to?

Może sensem życia wcale nie są wielkie przełomy, podróże na koniec świata i spektakularne sukcesy. Może sensem jest ten moment, kiedy rano parzysz kawę i słońce akurat pada na stół pod takim kątem, że wszystko wydaje się magiczne. Może chodzi o znalezienie piosenki, która rozumie Cię lepiej niż ludzie i o ten głęboki oddech, gdy w końcu wracasz do domu i zdejmujesz z siebie cały dzień?

Kocham tę władzę, tę chwilę, gdy jej duma znika, a zostaje tylko całkowite poddanie się moim zasadom

Ten specyficzny moment, kiedy noc zmienia się w świt, a niebo robi się brudnoniebieskie. Ptaki zaczynają śpiewać, miasto powoli wstaje, a ty wciąż nie śpisz. Zawieszony gdzieś pomiędzy wczoraj a dzisiaj, za trzeźwy na sen, za zmęczony na życie.

Słuchanie bicia serca i cudzego oddechu, kiedy nie trzeba nic mówić, ani niczego deklarować. Zwykła obecność, zanim znowu trzeba będzie założyć maskę i wyjść do ludzi

Najciekawsze historie to te, których nigdy nikomu nie opowiesz. Te wszystkie usunięte wiadomości tuż przed kliknięciem „wyślij”, spojrzenia z których nie wynikło kompletnie nic i plany, które rozmyły się gdzieś w połowie drogi. Jesteśmy w równym stopniu zbudowani z tego, co zrobiliśmy, jak i z tego, co nigdy się nie wydarzyło.

Potrafię być niezależna. Potrafię walczyć o siebie i podejmować trudne decyzje. Ale nadal wierzę, że najpiękniejsze relacje budują dwie osoby, które są dla siebie wsparciem, a nie konkurencją.

Życie daje drugie szanse, ale nie po to, żebym powtarzała stare błędy. Daje je po to, żebym w końcu wykorzystała to, czego nauczyły mnie wcześniejsze porażki. Bo jeśli znowu zrobię dokładnie to samo, to nawet życie zacznie przewracać oczami.

Nie wstydzę się swoich blizn. Każda z nich opowiada historię dziewczyny, która kilka razy się rozsypała, ale za każdym razem znalazła w sobie siłę, żeby poskładać się na nowo.

Kochać to nie znaczy zgadzać się na wszystko. To umieć wybaczać, rozmawiać i walczyć o relację, ale tylko wtedy, gdy druga osoba robi dokładnie to samo. Miłość nigdy nie powinna być obowiązkiem jednej strony.

Nie czekaj na idealny moment, bo on ma dziwny zwyczaj nigdy się nie pojawiać. Zrób pierwszy krok, potem następny. Czasem będziesz mieć wrażenie, że stoisz w miejscu. To też część drogi. Najważniejsze, żeby nie zatrzymać się tylko dlatego, że ktoś nie wierzy w Twoje możliwości. Czasem nawet Ty nie wierzysz. I właśnie wtedy warto iść dalej.

Ludzie pytają, czy już wszystko sobie poukładałaś. Jakby życie było zestawem mebli z instrukcją, a nie chaosem, w którym połowy śrubek od początku brakuje.

„Dom nie zaczyna się od ścian. Dom zaczyna się od człowieka, któremu możesz powiedzieć: ‘boję się, ale spróbuję’. I on odpowiada: ‘to ja będę obok, jakby co’. To jest fundament, którego nie da się kupić, zastąpić, ani udawać.”