Plenum Osób Opiekujących Się

Na dziedzińcu Zamku Ujazdowskiego swoje publikacje zaprezentują niezależne wydawnictwa, instytucje sztuki, fundacje, kolektywy artystyczne oraz indywidualni twórcy i twórczynie.

PS.

"nie widać mnie" na targach "nobody reads this"

Praca opiekuńcza polega na dbaniu o dobrostan fizyczny i/lub psychiczny jednej lub wielu osób — i może dotyczyć każdej z nas. Społeczeństwa starzeją się, co sugeruje, że coraz częściej będziemy się opiekować osobami starszymi od nas – i być może to doświadczenie będzie częstsze niż praca opiekuńcza na rzecz młodszych. Praca tego typu często jednak nie daje mierzalnego zysku, a dodatkowe aspekty, na których się opiera — zaangażowanie emocjonalne, związane z nim wypalenie — są często pomijane. Konsekwencje takiego podejścia są olbrzymie — pracy opiekuńczej odmawia się statusu „prawdziwej” pracy, mimo że jako społeczeństwa nie bylibyśmy w stanie bez niej przetrwać.

Między nami praca (2024, reż. Elaine Goldberg, 29 min)

Praca opiekuńcza rzadko jest widoczna. Odbywa się w tle, jest wykonywana głównie przez kobiety, niedostatecznie wynagradzana i niedoceniana. „Między nami praca” to filmowa podróż przez krajobraz opieki w Austrii, refleksja nad naszymi wyobrażeniami o opiece oraz obserwacja różnych form troski. Ekipa filmowa stawia pytania o austriacki system opieki zdrowotnej oraz o sposoby, w jakie (o)duczyliśmy się wspólnie żyć. Jak radzą sobie opiekunowie rodzinni? W jakich warunkach pracują opiekunki całodobowe? I jak praktykowana jest inkluzywność w austriackich instytucjach opiekuńczych?

W dyskusjach z badaczami, pracownikami opieki i aktywistami staje się jasne, że praktycy mają wiele do powiedzenia politykom na temat społecznej re-ewaluacji pracy opiekuńczej, możliwych reform, a nawet całkowitego załamania systemu opieki. Film oddaje głos osobom eksperckim w dziedzinie opieki i podkreśla wzajemne zależności, których potrzebujemy, by funkcjonować jako społeczeństwo i żyć w znaczącej relacji z naszym otoczeniem społecznym. Film powstał w ramach „Caring Communities for Future Open Innovation in Science Impact Lab”, finansowanego i koordynowanego przez Open Innovation in Science Center przy Ludwig Boltzmann Gesellschaft.

Zapraszamy na spotkanie, podczas którego przybliżymy projekty i działania artystyczne eksplorujące zagadnienie opieki nierodzicielskiej oraz nienuklearnego modelu rodziny – rozumianej jako wspólnota, niekoniecznie oparta na więzach biologicznych.

11 października reprezentacja Plenum Osób Opiekujących Się weźmie udział w otwartym forum oddolnych i lokalnych działań kulturalnych. O swojej działalności opowiedzą twórcy i twórczynie z Wrocławia, Warszawy, Gdańska i Krakowa, a także kolektywy wędrujące i niezwiązane z jednym miejscem.

This workshop is intended for those who see themselves as caregivers: at home, in art, at work, or beyond. We welcome all individuals working in the fields of art, literature, theatre and culture institutions. The workshop will be conducted in English, with elements of spontaneous Slovak-Polish translation.

What will we do? – Move – Write, talk, read – Brainstorm – Paint or write on canvas – Collaborate with others

All activities are voluntary.

The Languages of Care – Meminarium will be led by Ada Adu Rączka (poet, painter, and thinker), Dorota Walentynowicz(photographer, researcher, and visual artist), and Wera Morawiec (curator and meme creator), with the support of Anna Steller(performer and dancer) and Ania Witkowska(visual artist, graphic designer, and lecturer).

elementy instalacji:

Ziny POOS (nr 1, 2, 3)

“Nie widać mnie”, wideo - Ania Witkowska

memy POOS - Wera Morawiec

"Chciałxm / Chcę / Chcemy", wstęga - Ada Adu Rączka

“Przylgnęłośmy”, “Ściskania i rozciskania”, audio - Ada Adu Rączka i Wera Morawiec

Gorset używany przez Kasię Kanię w performensach o opiece, trosce i pożądaniu

Dokumentacja z balu POOS w BWA Wrocław, fot. Ania Witkowska

"Dekompozycja 206", wideo - Anna Steller

“Patrz, jak się staram” (seria 4), ceramika - Dorota Walentynowicz