Wydawało mi się, że jesteś w stanie się zmienić, że ja jestem w stanie cię zmienić. Ale ludzie się nie zmieniają. Wydawało mi się, że to, co do ciebie czuję, wystarczy, żeby coś zbudować razem. Ale to będzie takie szarpanie dwa kroki w przód, krok w tył, trzy do tyłu, dwa do przodu. Nie mam na to siły. Myślałam, że mam, ale niestety nie. 

A przecież w związkach chodzi o to, żeby mieć na kim położyć głowę i popłakać pół nocy, chodzi o taką gwarancję, że możemy na kogoś liczyć w najgorszych nawet sytuacjach. To trochę umowa bez podpisów, że od teraz już będzie „co dwie głowy to nie jedna”, i można być pewnym, że się ma do kogo zwrócić o wysłuchanie, gdy będziemy tego potrzebować.

pamiętam ten jeden letni wieczór

mieliśmy siebie blisko? na wyciągnięcie ręki, a mimo to uciekaliśmy przed czym?

Tak naprawdę mamy tylko ten wieczór, tę minutę. Nie ma wczoraj, bo już minęło, ani jutra, bo nie wiadomo czy nadejdzie. Jest tylko dziś. Cała reszta to wspomnienie albo marzenie.

„Zadzwoń proszę, ogarniemy ten bałagan.”