sunshine and citylights

Haunting

Matagal na din bago ako nag sulat ulit. Mga isang taon na din mula nung huling sulat ko nung totoong nararamdaman ko. Naging masaya naman ako. Minsan nag susulat sulat din ako pag natitipuhan ko scribbles, prose mga kung ano ano lang hugot lines at kung ano lang makita ko sa libro na mejo may dating sa akin sinusulat ko. Noon kasi nasanay ako na walang kausap, parang wala namang makakagets sa akin kundi ako lang, baka wirdo nga ako kaya I tend to be quiet na lang... kesa naman may mawirduhannpa sa akin. Gusto ko ng mga random topics... lalo pa ngayon #Adulting yung phase ko ngayon sa buhay. Minsan na mimis ko yung mga panahon na may nababatuhan ako ng mga random na encounter ko, mga ET-like panaginip, mga misadventures ko katulad nung nakalimutan konmagpabarya nung isang araw buong 500 pala yung nadala ko thinking na madami akong barya kasi namumutaktak yung coin-purse ko yun pala puro 25 cents yung laman. Gusto ko sana ibayad kaso hindi na nila yun tinatanggap napaisip tuloy ako sana sinipag akong pulutin lahat ng nakakalat na piso sa bahay na save pa ko sa kahihiyan... sa totoo lang madaldalnako andaming funny things na gusto ko ishare sa isang tao... kaso hmmm baka dipa pwede sa ngayon. Nakakamis yung mga friends nankaparehas ko mag isip... kaso nasa kanya kanya na kaming journey... yung isa patravel travel na lang stress na kasi sa pagiging IT. Yung isa kinakain na ng depression nya kaya nag resign na at nag decide ng mag stay with her parents sa Qatar. Yung isa naman nag resign na din sa pagiging accnt manager at naghanap na ng work sa iba... ngayon I'm trying na makipagdate kaso busy na sya makipa date sa boyfie nya... namimis ko yung moments na nagsusulat kami ng kanta sa starbucks... tapos tutulog kami sa bahay kasi lalapatan na namin ng tono. Nakakatuwa ding isipin na malalaki na nga kami. It's been two years mula nung maoperahan ako. It's been two years since I lost contact. Two years na din akong graduate. Yung kalbaryo ko nung college tapos na and yet hinahanap hanap ko pa din. I became stronger din during the incubation period feeling ko invictus na ko nun... nung nasa college days pa ko... dahil sa bullying, cyber bullying and all. Betrayals damay mo na.din and trust issues... feeling ko kaya ko na harapin ang mundo kasi super kinatay na ko ng buhay nun doon. But, after surgery at na confine ako for days sa hospital bugla na naman akong naduwag, natakot harapin ang mundo and feeling ko I became so worthless. Nung ika 4th day ko sa hospital nun nagkagalit kami ni papa. Well noonnpa nama disappointed na sya sa akin sa di ko malamang dahilan... siguro dahil sa kwento ni mama sa kanya... Sa bahay ako lagi ang masama... when I tend to get full of everything kasi di ko na kinakaya... nasisigawan ko sila telling them to stop kasi pinapatay nila ko... mentally, emotially and worst physically... ilang beses na kong naospital dahil sa anxiety attack ko... nawawalan ako ng oxygen sa katawan... naninigas buong katawan ko and I can't breathe evenly parang nakukuryente utak ko na ewan pag sobrang galit at emotinally drained na ko. Everytime na nangyayari yun natatakot ako... kasi ayoko pa talagang mamaty even though andami ng times na I ditched dead. Hindi nama daw ako epileptic, anxiety disorder daw yun sabi ng doctor kaya controlin ko daw. Kaya nag start akong wag intindihin lahat... walang paki alam... kaya nabansagan naman akong buhay na naglalakad. Walking Dead? Hahaha baka nga... wala akong choice.e mabilis kong naabsorb lahat at mabilis konding nararamdaman yung pagkawala ng oxygen sa utak ko pag things i experience gets under my skin. Super fragile and vulnerable ko eversincw.dahil sa mga dinadala ko and my own battles. Nadagdagan siguro ng two hundred percent nung naoperahan ako. Feeling ko yung spontaneity ko nawala, yung si tenan na laging naghahanap ng brightside nawala dahil dun and yung 4th day na super umiiyak na si papa dahil sa disappointment. Di ko talaga alam kung saan ko lalagay sarili ko sa kanila. Well, moving on ganun na talaga sila kaya I have no choice but to live with it. Kaya pangarap ko talaga makaalis sa poder nila mama. Mangibang bansa... mag fly fly somewhere with the one I love. Hmmmm. Noon lagi kong pinagdadasal kay Lord, na sana pakilala na nya sa akin si The One. Kasi kailangan ko na talaga ng kakampi. Siguro nga needy ako at somepoint noon pero yun lang talaga pinag dadasal ko. Someone who can love me the way I deserve. Na makikita yung real worth ko. Yung hindi puro negative yung maririnig ko kasi laging ganun na naririnig ko nasasabuhay ko na. Haaaay... bigla kong naalala nung 7 yrs old ako tumakas ako sa bahay kasi gusto ko maglaro, pagod na kasi ako mag alaga kay keyt baby pa sya nun... gusto nya iduyan sya ng iduyan... nung nakatulog na sya... pumuslit akong lumabas ng bahay... kasi nasalabas sila stepanot (teacher) na sya ngayon... (lagi din akong na ccompare nila mama doon sa taong yun, di ko alam kung bakit-- kesyo mas masipag daw, ganto ganyan whatever!!!) Ayun na nga lumabas ako sandali at nakipag laro ako sa kanya ng langit lupa... sya taya .... umakyat ako sa bakod... di ko alam na marupok na pala yun... bumiga sya habang nakasampa ako... may kalawanging pako na sumabut sa dibdib ko pababa sa binti... ang haba nung peklat... sa dib-dib at sa binti bali (insecurity) ko sya ngayon. Hmmm tapos yun nanginginug ako sa takot at sakit malalaman kasi ni mama na tumakas ako. Ayaw nya kasi akong palabasin bantayan ko daw si keyt. Tapos yun kumuha si stepanot ng bayabas nginuya nya tapos tinapal nya sa sugat ko. Naiiyak na ko sa sakit... yun yata yung una kong sugat... maya maya anjan na si mama. Nakita nya ako... tapos yung tabo na ginagamit namin na kela stepanot na may lamang tubig hinapas hapas sa akin ni mama... nanginginig na ko sa sakit ng sugat ko dahil malalim yun... may kasama pang hampas ng tabo... yung tabo nadurog dahil sa paghampas hampas sa akin ng tabo ni mama. Basang basa... duguan at may latay pa ng tabo... si stepanot natakot sa nanay nya kasi nadurog ni mama yung tabo nila hehehe. Ayunnn... noon di ko pa naiintindihan pakiramdam ko yun talaga ang dapat sa batang pasaway... Tapos yun basta si mama kasi iba kung anong madampot palo agad... miski maliit na kasalanan... mabulahaw na lang kapit bahay wapakels si mama. Alam na alam nung mga kapit bahay namin noon kung pano ko pinalaki ni mama... kaya humahanga din sila sa akin bakit di ako nagrebelde naaawa din kasi bakit ginaganun ako. Di ko din alam... baka ganung treatment ang dapat kong maranasan? Hmmm... Isa pa sa mga tumatak sa akin e yung moment na may ginawa akong lagim sa gilid ng bahay namin hahaha... nakakatawa yun. Nakalock yung bahay... jebs na jebs ako. 11 yrs old ako nito nasa puberty stage nadin medj tinutubuan na ko nun ng dibdib... may LBM yata ako nun... wala pa si mama kaya naisipan kong sa gilid na lang muna ng bahay jumebs tatambakan ko na lang (wais diba?) Pagkatapos... kaso nahuli ako ni mama... dumating na kasi sya... sa di ko malamang dahilan... pinag hubo't hubad nya ko... as in pati panty... trinay kong wag nyang makuha kaso hataw pa more sya sa akin ng dos por dos yung mga panggatong namin sana... kaya kesa naman malumpo ako hinubad ko na lang... pinakuha nya sa akin yung timba at pala... Pinag pala nya ko ng buhangin sa may plaza andun pa naman yung mga kalaro ko na mga nasa puberty stage na din. Hiyang hiya ako nun... wala kong magawa para ipagtanggol sarili ko... pinag tatawanan nila ako... nakakaawa... pinagpapala ka ng hubo't hubad as a punishment... WTF? Bakit di ko pina-DSWD si mama noon? Char! Kaya simula nun never na kong lumabas nahihiya na ko. Kung pwede wag ako makita ng tao... wag na lang... kaya confisence??? Eversince? Wala ako nun... NAABO na! Kung may pangarap ako na as inl legit? Yun talaga e mag start ng baong buha malayo sa parents ko... malayo sa lahat... Ansakit kasi ng memories ko sa kanila parang walang maganda. Pero amzing? Kasi yung ngiti ko e hindi padin nawawala... Joy deep within... Salamat kay Lord di nya ko pinabayaan. Sa lahat lahat at buhay padin ako ngayon. Di nya ko binitawan kahit bitaw na bitaw na ko. Hmmm. Ayan magaan na ang loob ko. Badtrip kasi talaga ko kay mama kahapon. Naglinis ako ng kusina nya na mala impyerno pero ginulo nya padin ng malala... baboy daw ng gawa ko... like? Srsly? Hahahahaha. Wala lang... hayaan mo na ganun talaga... naano lang ako kasi nilinis ko yun kahit sobrang sakit ng kalahati ng katawan ko. Wala siguro talaga akong kwenta sa paningin nya. Gusto nyang irule buhay ko pati direksyon ko sa buhay... nakakalokaaaa. Hindi po ako puppet! Pero yung thought naman na kahit isang tao naniniwala sayo na may worth ka e sapat na yun para mag survive everyday. Kaya Salamat sayo.