GECE🌼

uzun bir yolcuğa çıktım. valizim yok, evim yok, hoş geldin diyecek biri yok. sadece sen varsın. bir tek sen. “hoşça kal.” diyen, kafamın içerisinden çıkmayan sen.

benim atladağım balkonda oturmuşsun, ince bellide çay içiyorsun.

yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.

birini, evini sever gibi sevmek.

senin güvensizliğin yine kendine, poena. acın, nefretin, öfken kendine. sen bu şehirden değil, içindeki yıkık kentlerden kaçmak istiyorsun.