27 lutego w chorzowskiej Galerii Sztuki Muzycznej i Obrazu odbyło się spotkanie z okazji 35 rocznicy wydania albumu „Brothers In Arms”. Nie mogłem odpuścić tego spotkania, bo ten album jest dla mnie bardzo ważny! Natomiast już żałuję, że nie będę mógł uczestniczyć w kolejnym takim spotkaniu, tym razem poświęconemu Pink Floydom – 6go na dworcu w Chebziu.
Jeśli chodzi o muzykę Dire Straits, to nie mogę powiedzieć, że konkretnie ona ukształtowała moje gusta muzyczne, natomiast pierwszym usłyszanym ich albumem był właśnie „Brothers In Arms” i zapisał się nieco inaczej w moich wspomnieniach – przez co wciąż jest absolutnie nietykalną pozycją obowiązkową w pewnych sytuacjach, o czym na koniec.
Był rok 1987, ale niestety zupełnie nie pamiętam jak u nas w kraju wyglądało na rynku „oryginalnych” kaset, bo kupowałem czyste w Pewexie i nagrywałem z audycji radiowych. A nie były to jeszcze czasy dwukasetowych radiomagnetofonów, więc cokolwiek przegrywało się po DINowskich kabelkach (kable Cinch – a co to takiego?) z magnetofonu na magnetofon! We wspomnianym roku 87mym, kuzyn dostał z Niemiec oryginalną kasetę – był to właśnie album „Brothers In Arms”. W tym momencie – chcąc, czy nie – stał się posiadaczem „świętego Graala”! Wydawnictwo było na pewno z niemieckiej dystrybucji, kaseta sygnowana była przez Polygram i miała pomarańczowe naklejki*. Od strony realizatorskiej, to był Olimp, my nie mieliśmy jeszcze sprzętu stereo, więc odtwarzaliśmy i przegrywaliśmy ją na monofonicznym MK 232 i mojej szajsowatej Wildze. Jednak w świecie techniki panuje stara zasada: im coś doskonalej czy bardziej rozdzielczo jest stworzone (zapisane, zrealizowane), tym nawet odtworzenie na słabym sprzęcie – niespodziewanie i przyjemnie nas zaskoczy – oferując po prostu „więcej” dla uszu! / to samo dotyczy przetwarzania obrazu i jego postrzegania /
Na kasetę Dire Straits nie było konkurencji, bo po prostu nikt z najbliższego otoczenia nie posiadał innych oryginalnych kaset, a o płytach CD nawet się wtedy nie marzyło. Dlatego posiadanie wtedy takiego „referensa” (lub nawet jego kopii, a nawet monofonicznej kopii) musiało na stałe wyryć się w pamięci, poza tym jakość nagrywania muzyki z radiowej Dwójki – cóż, wspaniale że była w stereo i na tym zakończę dywagacje. Jest jeszcze jeden fakt, otóż wtedy, w telewizyjnej Dwójce – zapewne Krzysztof Szewczyk zaprezentował teledysk „Money for Nothing” i odtąd świat – nawet w naszej zabetonowanej komunie – już na zawsze wkroczył w inną epokę!
Jak już wspomniałem twórczość Dire Straits nie ukształtowała ściślej moich gustów muzycznych i po prostu czasem lubię sobie włączyć któryś ich album (On Every Street miałem nawet na czarnym krążku) Jednak przez wzgląd na tamten rok 87my i kasetę „Brothers In Arms” – już zawsze od tego albumu zaczynałem odsłuchy sprzętu przed planowanym zakupem (apgrejdem), czy też zawsze życzę sobie usłyszeć np. utwory „Ride Across The River” czy „Brothers In Arms” na odsłuchach przeróżnych (nawet najdroższych) systemów audio, choćby przy okazji cyklicznego odwiedzania targów AVS.
Przytoczone spotkanie w Galerii Sztuki Muzycznej i Obrazu, odbyło się we wspaniałej atmosferze, okraszone świetnymi komentarzami Pana Bogusława Ziębowicza i w ogóle wrażenie robi samo miejsce z wspaniałym wintydżowym sprzętem – bez wątpienia jest klimat!
I znowu silę się na pisanie o muzyce, ale zapewniam, że to wszystko w granicach norm subiektywnych ofc :)
* Może mi ktoś zarzucać pomyłkę w pamięci – ponieważ obecnie, szperając w Internecie znajduję zdjęcia wielu tych kasetowych wydawnictw jedynie z błękitnymi naklejkami, ale nie jest to moja pomyłka, tamta kaseta na pewno miała pomarańczowe naklejki. Mało tego, jeśli chodzi o samą taśmę, podejrzewam, że była to jakaś hybryda np. Typ III (mieszane tlenki chromowo-żelazowe Fe-Cr) ze względu na nieprawdopodobną jakość nagrania oraz pewien inny epizod który skłania mnie ku takiemu przeświadczeniu. Pominę szczegóły, to nie jest sprawa, którą bym się chciał tu chwalić – wręcz przeciwnie. Ale nie, nie – nie skasowałem tej kasety kuzynowi! :)
2087
germansingergirl
izzy806
gummygunk