#szyb

Jaskółki

“krakus”

# Park 

  Kto by się spodziewał, że przez niego będzie tyle kłopotów - od 2011 roku! Najpierw zapadlisko pod Urzędem Skarbowym i zalanie poziomu 300 - co spowodowało całkowitą reorganizację odwadniania no i wyłączenie szybu III (likwidacja wyciągu) A nie tak dawno temu znowu kłopoty - w efekcie puszcza tama na poziomie 206 i czasowo chodnik ten zostaje wyłączony z użytku. A to jedyne połączenie zatopionego częściowo Richtera z pompownią na Bańgowie. Cytując swój wpis z “podróży pod miastem S.” moja wyobraźnia funkcjonowała prawidłowo (antycypacja?) - przytaczając sceny ze Szklanej Pułapki III.

Prawie Giszowiec ?

  Niby coś tam siliłem się na dłuższy tekst, ale nie ma się o czym rozpisywać - więc do rzeczy. Prawda jest taka, że mało kto jest na chwilę obecną sobie wyobrazić, jak wyglądał pierwotnie szyb Giszowiec. Otóż ja pamiętam i nawet znalazłbym odpowiedni rysunek z czasów przedszkolnych - także i w tym temacie. Ponieważ pamiętają tamtą wieżę także niektórzy pracownicy KWK Wieczorek (np. Ci, którzy ją modernizowali), a ja miałem pomysł, jak to przedstawić wszystkim, którzy nie wiedzą / nie widzieli / nie pamiętają. Dlatego skonsultowałem swoje przypuszczenia o podobieństwach i rezultat był zgodny. 

Pierwotna wieża szybu Giszowiec, to było maleństwo, ledwie wystające ponad szpetny budynek nadszybia z ordynarnej komunistycznej cegły (do dziś stacja wentylatorów jest w takim pierwotnym stanie). Jednak to, co wystawało - czyli wieża - wyglądała mniej więcej tak, jak Wschodni z Halemby. Chodzi mi jedynie o zbliżony kształt (sylwetkę), bo stalowe belki konstrukcyjne były znacznie cieńsze i nie z takich blachownic. Jeśliby zakryć dolną część zdjęcia - gdzieś do wysokości przedostatniego podestu schodów (ponad naklejką Pemug), i na górze - z wyobraźni - osadzić nieduże koła, to mamy klona Giszowca! :)  I jeszcze jeden fakt, że wtedy maszynownia znajdowała się z drugiej strony nadszybia - czyli 180 stopni względem dzisiejszego umiejscowienia.

ONE ROPE  v2

Minęło nieco ponad dwa lata, od poprzedniego takiego wpisu, tylko miejsce akcji przesunęło się ok. 700 metrów na południe. Począwszy od dziś - zapisuje się nowy rozdział historii miejsca. Coś definitywnie się skończyło, na moim Carmerze ukochanym, nie zobaczę już nigdy lin wyciągowych.

Portret z kwiatami

 Kiedyś w gronie górniczym, taki modny był tekst, że “na dole nie ma okien” - oczywiście, że to w odniesieniu do tej konkretnej różnicy między powierzchnią, a podziemiami. Wczoraj, strasznie się wkurzyłem i skomentowałem na Fejsie niedorzeczności wypisywane w opisach zdjęć w folderze szanowanej instytucji. Bo trzeba piętnować wypisywanie głupot i robienie z ludzi baranów (także obcokrajowców) No i właśnie wypaliłem tekstem o “niemaniu” tych okien, ale w sensie dosłownym nie jest to prawda. W realiach dołowych okna są rzeczą często spotykaną, na pewno nie w chodnikach, ale na podszybiach, dysponentkach, w pompowniach czy rozdzielniach - owszem!

Zdjęcie raczej inspirowane, bo przyznam, że widząc tą kompozycję - skojarzył mi się portret Erwina Sówki wykonany przez Tomasza Tomaszewskiego z cyklu “Hades”. 

Z ciekawostek - przeszklenie kanciapy stanowiska kontroli załadunku skipów, zlokalizowanego u wylotu kieszeni odmiarowych, tuż przy samym szybie. Takie rzeczy, to oczywiście na Pułaskim - poziom 400. Dziś już zdjęcie historyczne.