niekochanie

znowu na rano jest mi tak ciezko wstac. po prostu nic mnie nie motywuje, nie mam zadnego powodu, poza tym ze musze jakos zdac ta cholerna klase

nie wazne jak bardzo sie staram, nigdy nie bede miec chociaz polowy tego, co maja ludzie ktorzy po prostu urodzili sie w innej rodzinie

imagine ze to ostatni rok mojego zycia

znowu ten brak sily na cokolwiek, caly czas obnizony nastroj i chec znikniecia. a juz bylo tak dobrze

zapomniałam już jak to jest chcieć umrzeć, to uczucie jakby ktos rozdzierał cie od srodka kurwa nie do wytrzymania

a co jesli nie dozylabym jutra?

ale przynajmniej moge obejrzec serial do konca

probowalam sie udusic za pomoca klamki i sznurowadla. 2 podejscia. wszystko na nic

pierwsze co zrobilam po przepustce z psychiatryka to kupilam zyletki XDD do tego teraz mam tak mocne w chuj mysli samobojcze i gdyby nie fakt ze tam wroce i dostane pomoc, to pewnie juz bym byla wisielcem. zycie jest czadowe

jprdl nienawidze siebie, doslownie caly czas cos psuje i wszystkim przeszkadzam. tak bardzo chciałabym sie nigdy nie urodzic