Nesibe Bilge

‘’Kendime not, yeniden birine inanacak olduğunda en son inandığın insanın sana neler yaptığını hatırla.’’

“Bir yerini çarpmışsın ama günler sonra morluğu görünce fark etmişsin çarptığını. O an acımadı ama şimdi dokununca acıyor. Gözlerinin gördüğünü, kulağının işittiğini, elinin dokunduğunu kendi içinde inkar ede ede inanmak böyle bir şey işte.”

Zor dönemlerden geçerken etrafıma çok daha yakından bakarım. Üzülmemden bile rahatsız olan neşeli halime alışmış benciller kimler, bir nasılsın demeden işi düşünce arayanlar kimler, yargılayan bilip bilmeden arkamdan atıp tutanlar kimler. Çok yakından bakarım çok.

deseler ki şu dünyada seni en çok ne yordu yemin ederim olacakları önceden hissetmek derdim.

“o her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz şey olamazdı; kuşların bile izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte, bakışların yüzde.”

Teşekkürler hayatımı siktiğiniz için ama ben bu hayatı burdan çevirmesini de bilirim

Ben, kendi kendini iyi birisi zanneden, ahlaklı, vicdanlı, dürüst ve iyi kalpli bir çocuğum. Ve bütün bunların hepsi yalan değil, koskocaman bir kandırmaca. Ve sizlere kendi kendimi nasıl yok ettiğimi anlatacağım.

“sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. sonra belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.”

“Keşke benim de karşımda her zorluğa rağmen dimdik duran ve beni sevebilen biri olsaydı. İnsan tek başına dağ olamıyor bazen.”

Ölüm var diye kimseyi affedemem, ölüm varsa bana da var, yapmasalarmış.