neşe

en dibi sen sanardim dibi gordum seni goremedim

kimse hic bi zaman hayatinizdan tamamen cikmaz biseyler birakir her zaman iyi veya kotu biyerlerde onu hatirlatan biseyler vardir yeni bi hikayeye basladiginizda kitabi nasil diger kitaplarla karistiriyorsaniz buda oyledir hafizanizdan silemezsiniz silseniz eksik hissedersiniz hep bi cikmazda doner durursunuz sokagin basinda biri bekler sizi ona gitmek istersiniz ama yine yuruyup bu cikmaza giriceginizi bilirsiniz kendinize zarar vermek istemezsiniz bi kere daha cunku en kotu gununuzde siz kendinizlesinizdir o yuzden yine korkarsiniz. bunu yasarken yolda birilerini kaybedersiniz belki sizi geriye cevirip cikmazdan cikaricak insanlari ama kaybedersiniz nihayetinde istemeyrek de olsa isteyerek de olsa kaybedersiniz

yanlis bileti satin almis, dogru zamanda yanlis trene binmis,yanlis yol arkadaslari secmis, beni goturdukleri yerleri normal hissetmisim simdi ise gercekleri ogreniyorum ve yasiyorum meger hic bi trene binmeye gerek yokmus hayat bizi varmamiz gereken yere kendi birakirmis

Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!“ "Peki, sen ne görüyorsun bakalım?” “İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.” Zülfü Livaneli Serenad, Zülfü Livaneli